Poeh, toch wel een verbazingwekkend gegeven.
En ik maar denken dat alleen de eeuwigheid onbevatbaar is. Neil deGrasse Tyson zegt dan letterlijk, nadat hij diverse zaken de revue heeft laten passeren …het aantal glazen water dat de oceanen bevat … de manieren waarop water het lichaam verlaat … het aantal moleculen dat de wereld zou kunnen bevolken …:
... which means the glass of water you did draw from your faucet contains molecules that definitely passed through the kidneys of Abraham Lincoln, of Jesus. Genghis Khan … of, pick any historical figure.De meaning of life zal dan wel zoiets zijn dat je lichaam een container is om de moleculen op te slaan die van belang zijn om het leven in eeuwigheid te laten stromen, én door te geven aan een andere vorm van leven als je dood gaat.
Mijn lijf werkt mee aan een perpetuum mobile.
Definitely, hé.
[En, voor mij, als aanhanger van de theorie van meerdere big bangs, van meerdere momenten van initial singularity, betekent dit dat mijn moleculen, al dan niet gesplitst in individuele H- en O-atomen ook doorgegeven worden in dat kleine balletje materie, dat zo kenmerkend is voor de expanison of universe.]
Dat brengt deGrasse op een toon en met een niet-verbale communicatie die geen ruimte voor twijfel laat over het feit dat ik één of meerdere moleculen van Hitler en Stalin in mijn lijf genesteld moet weten, maar ook een paar van die wijze, en toch ook wel nette heerser – fictief! - Salomon.
My Bonnie lies over the ocean
My Bonnie lies over the sea
My Bonnie lies over the ocean
Oh, bring back my Bonnie to me Nu is er ontzettend veel leven dat op een half dozijn manieren (deGrasse over metabolisme) H2O het lichaam doet verlaten – veel meer dan er glazen water in de oceaan kunnen en zelfs meer dan er moleculen in een glas water geteld worden … uh, denk ik. Het aantal mensen is daar eigenlijk toch een heel klein onderdeeltje van, aanschouw de werken van de mieren.
Het lijkt mij dat deGrasse hier zit te goochelen met statistiek, en de kans, gegeven de grote aantallen, zonder onderzoek op 1 stelt. Volgens mij moeten er dan toch wel een paar dingen bewezen worden
- over de gelijkmatige distributie van de moleculen van al die wezens – olifanten, mensen, luizen, schimmels – in de oceanen
- over het transport van individuele waterbestanddelen (het individuele H2O zowel als de H2O die niet afgebroken kan worden)
om maar een paar dwarsstraten te noemen.
Dus dat de moleculen van de plas die Lincoln deed nadat hij zijn Gettysburg address had afgeleverd en een glas had gedronken, zich zo gelijkelijk over de aardbodem hebben verspreid dat de kans dat ik Lincoln in mijn lijf heb zitten even groot is als die van een Amerikaan uit de Commonwealth of Pennsylvania en even groot als die van een Uzbek uit Tashkent … om precies te zijn: 1.
DeGrasse is een man van de wetenschap, maar hij populariseert die ook graag. Toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat hij hier geen mode de dire hanteert.
Hij lijkt op een homeopaat die het principe van verdunning - homeopathic dilution - probeert te verkopen, ofwel: de ziel van de oertinctuur
Onderzoek naar de oertinctuur heeft nooit enig effect kunnen aantonen.
Ik denk dat onderzoek naar of mijn lichaam een molecule van aartsvader Abraham bevat, of ooit bevat heeft en weer uitgezweet volkomen zinloze arbeid zou zijn, en na alle noodzakelijke inspanningen daaraan besteed niet tot de gewenste uitspraak zou komen.
Pete Holmes, de komiek, betoonde zich in ieder geval niet onder de indruk van zoveel wetenschappelijk inzicht.
de FB-post van deze komiek waarin hij Neil deGrasse Tyson laat optreden
No comments:
Post a Comment