touching Defence

Andy Burnham heeft wat ze noemen een echte uitdaging.
Hij noemt het zelf restoring hope. Dat is natuurlijk een politieke term, taal voor de bühne. Dat moet handjes en voetjes gegeven worden. Commentatoren, pundits en talking heads, denken dat hij dat ook wel weet, maar dat hij zijn kaarten nog even tegen de borst houdt. In afwachting daarvan bestoken ze hem voortdurend met aanwijzingen, vooral wat betreft fouten die hij – het blunderen van Starmer indachtig - niet moet maken.

Hoe socialistisch, hoe links zullen zijn voornemens genoemd kunnen worden .. en welk lawaai zal dat gaan geven onder het establishment. Zullen de rechtse influencers er mee aan de haal kunnen gaan?

Iedereen weet, iedereen kan op zijn klompen aanvoelen, dat dat restoren van hope maar om een paar dingen gaat: de echte problemen benoemen, en geld vrijmaken om daar wat aan te doen. En dan maar hopen dat het morrende volk erkent en waardeert dat je goed bezig bent, dat je het goed voor hebt met ze.
Regeren was altijd al moeilijk, maar in deze tijden van massamigratie nog een “tikje zwaarder” dan het altijd al was.

Geld vrijmaken, hoe doe je dat?
Ik herinner me nog goed een verkiezingsdebat met die goeie ouwe Biesheuvel. Er stond een flip-over op het podium en mooie Barend mocht muntmagneetjes plakken achter onderwerpen.
Zoals Defensie.
Zoals Verkeer en Waterstaat.
Politieke untouchables.
Niet of nauwelijks bij zorg, onderwijs of sociale infrastructuur.

Zo was het altijd.
En zo is het nog steeds.
Nou ja, volgens kenners ligt de infrastructuur in Brittannië er beroerd bij – potholes on highways is het schrikbeeld – en wordt al jaren verwaarloosd.

Maar defensie, kom daar eens aan.
Ik heb toch wel een paar pundits gelezen die vinden dat Burnham daar iets aan moet doen, de omvang van de defensie-uitgaven. Dan heb je echt een goudpotje in je handen waarmee je wat kunt betekenen voor de minderbedeelde … die ook een ontevreden kiezer is.
Ik denk dat die mensen gelijk hebben.
Ik begrijp dat dat, tot nog niet zo lang gelden een inzicht was dat ook door Burnham gedeeld werd.

Maar morgen is zijn grote dag. Dan mag hij naar de koning. Dan wordt hij premier.
En hij voelt nu al de hete adem van Trump en Rutte in zijn nek … en de geest van Tony Blair niet te vergeten … een adem waar ook Starmer gevoelig voor was, ook al maakte hij in zijn laatste dagen wel ruzie met een overvragende Secretary for Defence.
Zal Andy Burnham het onbespreekbare bespreekbaar durven maken?

Aanvallen Andy … en, hoewel dat geen zoden aan de dijk zet, ik zal je volgen!