Israël Rusland Pavlov Zombies

De titel van deze post had ook kunnen zijn: Netanayhu Poetin Pavlov Gezagdragers ... oh, niet vergeten: én zij die gezagdrager willen worden! (Ik weet niet of het mag, maar ik trek maar even een rechte lijn van Pavlov naar zombies, hierna zal de naam Pavlov niet meer vallen.)

Ik had een verhaal geschreven over een chirurg die zich gespecialiseerd had in gecompliceerde transplantaties, en zijn carrière wilde bekronen met een hoofdtransplantatie. Waartoe hij ook een team van vertrouwelingen om zich heen verzamelde. In het verhaal wist hij zijn doel te bereiken - de transplantatie verliep succesvol - zij het dat het eindresultaat niet helemaal werd wat hij er van verwachtte.
Zoals wel vaker legde ik dit verhaal aan enkele bekenden voor. De een vond het prima.
Een ander zei: ... [het] wordt niet plausibel, tenzij [het team van die chirurg] uit volslagen zombies bestaat, en dát kun je ook in één zin duidelijk maken.
Ik antwoordde: Dan moet je toch nog eens even kijken waarom we allemaal, maar vooral waarom de dikbuikigen onder ons, en zij die hoog te paard gezeten zijn, zo veel van Israël houden en de Palestijnen verafschuwen.

Hoe waar dit is, is de laatste dagen maar weer gebleken.

Netanayhu is in het Midden Oosten bezig, Kerry helpt hem heel erg, Obama wil daarvoor ook wat van hem terug, edoch wordt heel verdrietig van de reactie van deze almachtige leider. Maar, Obama gaat moedig en onverdroten door in de pogingen diens hart te verzachten en ergens nog een gaatje te vinden.
Ja, uncle Sam is daar met een chirurgische ingreep bezig die zijn weerga niet kent. Zeg maar: de Joden moeten en zullen een nieuw lichaam hebben. Alleen, dat wat als cosmetisch bedoeld is, het wegwerken van de littekens, de Palestijnen en zo, wil maar niet lukken. Maar de operatie moet coûte que coûte geslaagd genoemd kunnen worden.

Poetin is op de Krim bezig en onmiddellijk worden samenwerkingen en zelfs banktegoeden bevroren.
Ik denk dat Poetin, net als Freud in zijn begintijd, door de sociëteit niet als serieus te nemen heelmeester wordt beschouwd.
Kerry is, zo heet het, "hard" over de leugens van Rusland.

Zo heet het.
Overbodig te zeggen dat alle dikbuikigen - zij die gezag dragen, of dat gezag vertegenwoordigen, ook die hen vertegenwoordigen over wie gezag gevoerd wordt - en zij die dikbuikig willen worden, hun Obama en Kerry achterna lopen.

In alles, wel te verstaan!

En dat blijft niet beperkt tot gezagdragers.
Zo kwam de Volkskrant met de kop 'Poetins doofheid voor vermaningen is geen aanleiding voor optimisme' waarvan de ondertitel boekdelen sprak 'Een krachtiger signaal is gewenst'. Van de chef meninkjes.

Ik weet niet waar U aan denkt als er sprake is van onwillekeurige - ik bedoel, daar waar de eigen wil geen invloed op heeft - reacties.
Ik weet niet wat U precies op het oog heeft als U denkt aan een verdwaasde staat, of robotachtig handelen.

Zombies dus.

En dat houdt niet op bij de dikbuikigen. Dat gaat door bij hun tassendragers.
JOUW MENING TELT heet het bij de Volkskrant. Ik heb meneer Brouwers - de chef Opinie, zo wordt hij aangeduid op de site - fatsoenlijk gevraagd wat hij bedoelde, en wat hij Obama daarmee wilde influisteren. Die reactie is - uiteraard zou ik haast zeggen - geweigerd. De moderatoren, weet U wel - die heel goed weten wat telt en wat niet telt, want die willen ook liever redacteur worden dan dat ze al die ongein van lezers moeten beoordelen.

Dat zou niet zo erg zijn, als er die zelfde dag niet een incident had plaatsgevonden.

Mevrouw Aaf Brandt Corstius heeft een prachtige column geschreven over de dood van haar vader, Piet Grijs. Het zou me niets verbazen als ze ons daarmee deelgenoot heeft gemaakt van haar grafrede, haar afscheidswoorden.
Er waren een aantal reacties, lovend en of condolerend.
Er was ook één andere reactie: Ik vond het een afschuwelijke man.
Die mening telde, vonden de moderatoren, en het heeft een paar uur geduurd voordat iemand bij de Volkskrant z'n volle verstand teruggevonden had, en die reactie alsnog heeft laten verwijderen. ^*)

Ik weet, het is moeilijk: wat is goed, en wat is kwaad. Laat staan dat je het onderscheid aan kunt geven. Daarbij komt: het ene goed is het andere goed niet, en het ene kwaad niet vergelijkbaar met het andere kwaad.
Poeh. Dat is net zo moeilijk als nadenken over de oneindigheid van de ruimte. Nog erger: piekeren over de eeuwigheid van de tijd; want dat heeft niet alleen geen einde, dat heeft ook nog eens geen begin. Daar word je helemaal tureluurs van.

Je kunt daarom beter op een bandwagon springen. Als dikbuikige hoef je dan alleen maar te weten wat jouw bandwagon is. En als je dikbuikig wilt worden moet je alleen maar begrijpen wat nodig is, en vooral benul hebben van wat er allemaal niet van je gevraagd wordt, om op die bandwagon te mogen springen zonder dat je er onmiddellijk weer wordt afgeflikkerd.

Dus als er verhalen verteld worden, bij het kampvuur of op internet, of boeken geschreven worden, met een merkwaardige, ja hoogst merkwaardige loop der dingen - kijk even rond in de kringen van hen wier mening er werkelijk toe doet.

Zombies.

*) Zij die mij kennen zullen misschien zeggen: nu ga je tegen jezelf in, alles mag toch. Inderdaad, in beginsel moet alles kunnen, en alles moet mogen - vandaar ook dat deze moderator een echte zombie is.


NB deze post vervangt de eerdere post Lichaam én Geest
voor het verhaal Lichaam én Geest volg deze link

de prijs die je moet betalen om (niet) oud te mogen worden

Piet Grijs is dood, en dat is doodzonde. (Zoals het ook doodzonde is dat Jan Blokker dood is gegaan - als die twee nog geleefd hadden zou er misschien wat minder ruimte zijn geweest voor al die rare columnistjes in de Volkskrant.)
Ik ben niet zo van de favorieten, de mijne kan ik op de vingers van één hand tellen. Piet Grijs is er één van. (Ik weet ook wel: het is Hugo Brandt Corstius - maar ik prefereer Piet Grijs ... en Maaike Helder!)

Maar daar gaat dit stukje niet over.

Het CBS zegt een statistiek te hebben, waaruit blijkt dat hoger opgeleiden ouder worden.
Ik heb een andere statistiek.

Ik lees THE FREUD SCENARIO van Sartre. Prachtig boek. Intellectuele geweldenaars, verzonken in een even geweldige ruimte.

Sartre is 74 geworden - geen geweldige leeftijd.
Grijs is 78 geworden - voor deze tijd niet echt oud.
Freud is 84 geworden - voor zijn tijd een mooie leeftijd, maar niet opzienbarend.

Het CPB bracht nu ongeveer een jaar geleden een policy brief uit die ons liet weten dat lager opgeleiden ongezonder leven en eerder doodgaan. (Het CPB verwijst naar een onderzoek van Kunst uit 2007.)
Ik had onmiddellijk argwaan:
- de meeste mensen gaan dood rond hun 87ste, qua aantal moeten daar ook (genoeg) mensen bij zitten die zware arbeid hebben verricht
- als ik met de gezondheidszorg in aanraking kom vragen ze me nooit welke opleiding ik heb
- van bekenden (en van hen die bekend willen zijn) zie je altijd doodsberichten, daar zit nogal wat hoger opgeleid bij; in mijn geheugen staat niet gegrift dat die allemaal oud zijn geworden, sterker: ik denk nogal eens: wat is die jong gegaan

Het Nationaal Kompas Volksgezondheid van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu zegt het, inleidend, zo: Het verschil in levensverwachting bij geboorte tussen laag- en hoogopgeleide mannen en vrouwen is 7,3 respectievelijk 6,4 jaar ... waarna een heleboel tekst met cijfertjes volgt en een verwijzing naar een artikel van Bruggink van 2009 in het Statistisch kwartaalblad over de demografie NL (bericht over levensverwachting versie 4.14, 12/12/2013).

Er waren nog wel een paar dingen meer die mij aan het denken zetten.

Mijn vader komt uit een arm landbouwersgezin van 12 kinderen. Als ik een meisje, dat jong stierf omdat de gezondheidszorg nog niet helemaal op poten stond (1925), afzonder is de gemiddelde leeftijd van de overige 11 leden van die familie 85 jaar.

Dat is natuurlijk een particuliere observatie. Nou, dat mag wel, vind ik, tegenover die enormiteit van de prominentie van de HBO'er in dit verhaal - die leven ook heel gezond.
???

HBO'ers komen tot leven in de Wet op het Voortgezet Onderwijs, ingegaan 1968. Dan gaan we het ook over aantallen hebben die wel of niet iets in de statistiek kunnen betekenen. Dankzij spreiding van kennis, en al die andere nobele en minder nobele principes lopen die opleidingen dan vol.
De eerste HBO'ers worden dus afgeleverd begin jaren 70. Die zijn, als rond 2008 de conclusies uit die daarvoor liggende onderzoeken, waar CBS, CPB en ons Nationale Kompas naar verwijzen, getrokken worden, aan hun eerste burn-out toe.
Dan weten we nog helemaal niks van kosten gezondheidszorg van die groep, laat staan van overlijdensdata.
Ja, behalve als ze overleden zijn - en dan moeten ze dus heel jong zijn gegaan!

Ik heb dus zelf maar een statistiekje aangelegd. Van alle hoger opgeleiden NL die ik kon vinden en die na 1945 overleden zijn: geboortedatum en sterfdatum.
Er zijn heel wat lijstjes. Op Wiki, op internetsites van clubs en instituten. Het voordeel van dit onderzoek is dat zij die gezag dragen en autoriteit hebben - en dat hebben die hoger opgeleiden maar wat graag - zichzelf graag terugzien in lijstjes.
Zo heb ik een bestand weten aan te leggen van bewindvoerders en gezagdragers, Kamerleden, leden van de (koninklijke!) club van wetenschappers, kunstbeoefenaars, wiskundigen.

Die laatsten, wiskundigen, dat is nog het gezondste volkje: gemiddelde leeftijd 79,3 jaar. Overigens, niet om over naar huis te schrijven.

Voor de rest heb ik een verdrietige conclusie: hun gemiddelde leeftijd is normaal: 76,1 jaar.
Een kleine aantekening: bij die groep is wel eens onduidelijk of er sprake is van HBO. Bauke Roolvink, staatssecretaris en minister, was metaalarbeider en vakbondsbestuurder, opleiding wordt niet vermeld. Als ik dat soort mensen afzonder, gaat de gemiddelde leeftijd van de werkelijk hoog opgeleide er niet op vooruit.
NB Zoals gezegd, de meeste mensen gaan dood op hun 87ste. Kindersterfte werkt mee bij het omlaag brengen van de werkelijk gemiddelde leeftijd. Die negatieve invloed is uiteraard afwezig bij de (dus te lage!) gemiddelde leeftijd van hoger opgeleiden.

Ik heb het nu over een steelproef van 1570 personen. Dat is niet gering, gezien de omvang van steekproeven voor allerlei onderzoeken.
Globaal heb ik nog even verder gekeken. Dus Leo Vroman is oud geworden, en Theun de Vries ook. Daar staan tegenover Karel Glastra van Loon en Patricia de Martelaere (Vlaams).

Van dat gezond leven van hoger opgeleiden moet je je ook niet al te veel voorstellen. Ik ben heel wat WO'ers en HBO'ers tegengekomen die helemaal niet blij waren met hun job: heb je daar nou voor doorgeleerd, jongen? En nu al een aantal jaren worden heel wat WO'ers en HBO'ers afgeleverd die geen (passende) baan kunnen vinden.
Dat levert frustraten op, en ik persoonlijk maak me ernstig zorgen over de kosten van de gezondheidszorg voor deze groepen.

Ik heb mijn bevindingen gemeld aan de Volkskrant - vijf dagen na verschijning van de CPB policy brief. Hun antwoord: dit is nu geen onderwerp, wij moeten aansluiten bij de actualiteit.
Ik heb het aan de NRC gemeld. Die hebben mijn bevindingen drie dagen in een bureaula gelegd, waarna het vanzelf niet meer bij de actualiteit aansloot.
Ik begrijp die jongens en meisjes die de redacties van Volkskrant en NRC bevolken wel. Op z'n minst HBO'er, waarschijnlijk WO'er, dus die horen graag dat ze veel gezonder en langer leven dan het plebs.

Ze hebben vooral belang bij de bedoelde uitkomst van die onderzoeken: dat een hoger opgeleide minder premie moet gaan betalen voor zijn sociale verzekeringen, en dat Jan met de Pet meer gaat betalen.

't zat er dik in

Het valt eigenlijk wel mee, die negatieve perceptie van MIND & COSMOS, dat kleine werkje van Thomas Nagel dat zoveel opschudding veroorzaakt zou hebben. (Ik kom daar nu op, omdat Ronald Meester ook zo graag oorzaak van opschudding wil zijn). Er zijn er een paar zeer negatief, maar de meeste komen toch hierop neer:
- Nagel heeft niet echt zicht op de huidige status van de wetenschap
- Nagel heeft wel een punt
- Nagel vergaloppeert zich met z'n pleidooi voor een teleological argument

Wat het laatste betreft ben ik ook zeer sceptisch, wat zeg ik: ronduit ongelovig. Laat ik het zo voorzichtig mogelijk zeggen: ik denk te moeten lezen dat Nagel het de moeite van het overwegen waard vindt om te veronderstellen dat het universum ons als doel had kunnen hebben.

Er is één goede reden om die hypothese onmiddellijk af te wijzen: het zou van arrogantie getuigen om te denken dat wij dan het eindproduct zijn. Ofwel: er moet dan, per definitie, een verder liggend doel zijn, wij kunnen niets anders dan een tussenproduct zijn.
Maar ja, daar zal ik nooit van afweten.
Meine Nachjenseitszeit, weet U wel. ^*)

En dat zette me aan het denken.
Eindconclusie: Nagel heeft gelijk (ik kan er niet omheen draaien).

Ik herinner mij een potje biljarten. Ik maakte een prachtige stoot, stond hellend op één been, nauwelijks in staat om mijn evenwichtstoestand te bewaren, om de twee op hetzelfde doel afgaande ballen in hun baan te houden, toen daar plotseling, als uit het niets, de derde bal terugkwam, terwijl ik die toch zo keurig opzij had gelegd, en zo verhinderde dat de beide andere ballen elkaar zouden ontmoetten om hun gepredestineerde lot te ondergaan.

't Zat erin, was mijn verdrietige conclusie.
Ja, antwoordde mijn tegenspeler, anders was het er niet uitgekomen.
Een terechte constatering.
En, als ik al een prachtige serie in gedachten had ... wel, die zat er niet in, want die is er niet uitgekomen.

Hier zit ik dit allemaal op te schrijven, als uitvloeisel van de big bang, of whatever er ook gebeurd moge zijn in meine Vorjenseitszeit. ^*)
Dat zat er in.
Iets anders is er niet uitgekomen.

En als het er nou niet uitgekomen was?
Awel zulle, dan was er geen weet geweest van deze mogelijkheid. Geen vorjenseits, geen diesseits, geen nachjenseits. Misschien dat ik zoiets graag opgeschreven had kunnen hebben, maar U was er in ieder geval niet geweest om te zeggen dat ik dan heel erg fout bezig ben.


voor de begrippen Vorjenseitszeit en Nachjenseitszeit, zie het grote vertijden

lichaam én geest

deze post is vervangen door Israel Rusland Pavlov Zombies

integriteitstest

Peter Otten, voorzitter van Raadslid.Nu wil een integriteitstest voor aspirant gemeenteraadsleden. Hij maakt zich zorgen over het toenemende aantal akkefietjes met die lui.
Ik weet niet wat dat op kan lossen. Gemeenteraadsleden leggen gewoonlijk een eed af bij de aanvaarding van hun ambt. Daarin beloven ze precies datgene wat je bij een integriteitstest moet testen. Dus als ze geen probleem hebben om die eed af te leggen, zal het ze al helemaal geen moeite kosten om goed uit die test tevoorschijn te komen.

Toch vind ik het een goed idee. Mits het uitgebreid wordt tot Kamerleden - en dat dat dan ook met terugwerkende kracht voor de zittende Kamerleden geldt. Iedere test die Wilders uit zou selecteren als ongeschikt voor het Kamerlidmaatschap kan ik toejuichen.

Zou Wilders zakken?
Wel, ik zou niet graag op mijn conto hebben staan dat ik gezegd zou hebben dat de heer Wilders omkoopbaar is, niet onkreukbaar.
Daarom ben ik even over dat woord na gaan denken. En je komt dan daar waar de taal mee begint: rechtschapenheid, een ouder woord voor integriteit, dat door Van Dale gepositioneerd wordt in 1649 - en het heeft ook nog even geduurd voordat dat woord het etiket gallicisme is kwijtgeraakt.
Rechtschapenheid wordt dan al lang gebruikt.

Regtschaepenheidt.
Een integriteitstest levert dus antwoord op de vraag: kan die man met recht een schaap genoemd worden. ^*)

En die vraag durf ik, en kan ik ook, wat Wilders betreft, ontkennend beantwoorden.
Nee dus.
Niet zachtmoedig als een schaap.
Niet onschuldig als een lam.

Ik kan me hier natuurlijk met een Jantje van Leiden van afmaken: iemand die het woord "kopvoddentax" in de mond neemt om daarmee een volksdeel te beledigen waarbij rassenonderscheid een criterium is, maakt zich als Kamerlid aan iets schuldig, laat niet een kant van het zelf zien dat zachtmoedig genoemd mag worden. Je zal het wellicht niet in een integriteitstest kunnen opbergen, maar dat is dan ook het enige bezwaar dat aan zo'n test kleeft.

Maar, ik heb een betere.

De islam is een leugen, Mohammed een crimineel, de Koran is vergif. Zo luidt, volgens Wilders zelf, de tekst van de sticker die hij verspreidt. Als je in het westen zegt dat het christendom een leugen is, dat Jezus een crimineel is (of, als Mohammed niet Jezus mag zijn, dat Jesaja een crimineel is) en dat de Bijbel vergif is, dan heb je, zachtjes gezegd, een probleem. Willem Frederik Hermans kwam er alleen maar genadig vanaf omdat hij staande mocht houden dat niet hij lelijke dingen had gezegd over kerk en geloof, maar zijn hoofdpersoon.
Dat het verschijnen van die sticker samenviel met het schrappen van het artikel over Godslastering uit onze wet, zegt heel veel over de bedoeling van zo'n sticker.

Wilders is in zekere zin een profeet. Die man boodschapt ook over geloofszaken. En wat voor de ene religie geldt, geldt voor alle religies: je hebt profeten en je hebt profeten.
Voor de islam is Wilders een valse profeet.
En dat heet volgens de joods-christelijke worteltjesleer: een wolf in schaapskleren.

Vandaar: Wilders kan niet met recht een schaap worden genoemd. En hij zou dus zakken voor die rechtschapenheidstest.
Als een baksteen.


*) U zult zeggen: rechtschapen heeft helemaal geen verwantschap met schapen. Dat komt van recht en schapen, en dat komt weer van rechtschaffen, ofwel goed scheppen.
Ja, dat weet m'n neus ook, maar dat doet er niet toe, want, zoals ik al zei: iedere test die Wilders uit zou selecteren als ongeschikt, voor wat voor openbare functie dan ook, zou door mij van harte toegejuicht worden.

bankmanagers *)

Een bankmanager roept een medewerker bij zich en vraagt hem een beleidsnota te schrijven.
Laten we zeggen over de mogelijkheid om het kredietvragend segment dat bediend wordt aan de onderkant van de markt uit te breiden.
En die manager zegt erbij waar die dan aan denkt, en waar die niet aan denkt, want hij houdt van invullen.
Heb je’t begrepen?

En die drs. (economie) of die mr. - anders mag je geen beleidsnota’s schrijven bij de bank - knikt van ja en gaat dapper aan z’n potloodje knibbelen.

Inmiddels heeft die manager een werkbespreking met zijn manager, en die vraagt hoe het met die beleidsnota staat.
En de tussenbaas meldt trots dat “we” daar mee bezig zijn.
En die bovenbaas zegt: waar denk je dan aan?
Uh ... uuhhhh
Die manager aarzelt ... wat zoveel wil zeggen als: hij houdt wijselijk z’n mond, want je weet maar nooit of je iets vergeten bent waar je baas wel aan denkt ...
... of erger nog: dat jij ergens aan gedacht hebt waar je baas helemaal niet aan denkt.
En de bovenbaas beschouwt dit als een uitnodiging om zelf iets aan te dragen ...
... en inderdaad, die man denkt bij die beleidsnota aan heel andere dingen.

Dus terug van z’n werkbespreking vraagt de manager aan zijn medewerker: hoe staat het er mee?
De man steekt trots een paar A-viertjes de lucht in en roept: bijna klaar!
En de manager vliegt er cursorisch doorheen ... en roept: maar waarom heb je hier niet aan gedacht en dat niet bekeken, en wat doet dit onderwerp in die nota, en ...

Jezus, moet ik jullie alles voorkauwen.


*) iemand met wie ik momenteel een indruknalatend mailcontact heb, heeft mij geïnspireerd tot het ophalen van dit snippertje uit mijn vorige leven

de lachende theoloog

Onze lieve heer heeft rare kostgangers ... en internet heeft dat er niet beter op gemaakt.
Laat mij onmiddellijk erkennen: ik ben een rare kostganger.

Die lachende theoloog heeft een post op zijn blog gezet Dààrom bestaat God! Daarin zegt de lachende theoloog: We hoeven Atheïst natuurlijk niet echt te overtuigen. We hebben voldoende aan een redenering die Hem de mond snoert.

De mond snoeren!
Uit de bijbel, nog steeds Gods woord, kennen we genoeg voorbeelden van hoe tegenstanders van God de mond gesnoerd worden. Vandaar dat ik als volgt reageerde.

Dat is waar. We vragen God eenvoudig om een bliksem te sturen, en klaar is Kees (die klaar wilde komen met zijn ... ja, met wat eigenlijk?).

De vraag is: is Kees nou bebliksemd omdat ie een natte droom had, of is het de natte droom van Jan-Auke dat Kees bebliksemd is?

De analogie is duidelijk. God rekent hier met iemand af, Onan, die volgens de moralistische schrijver van de eerste bijbelboeken zich niet fatsoenlijk gedraagt, terwijl een natte droom in onze moderne beeldspraak wel gebruikt wordt voor dingen waar je wel heel erg naar verlangt, maar die niet voor het grijpen liggen.

Jan-Auke is die lachende theoloog.
Jan-Auke Riemersma, docent wijsbegeerte, gepromoveerd op de integratie van wetenschap en religie.
Maar hier kon hij niet zo om lachen. Hij verwijderde mijn reactie van zijn blog, en, nadat ik had gemeld dat ik toch echt heel serieus was, kwam hij terug met Leonardo, je bent een idioot of een halve gare. Hoepel op van dit blog!

Zo snoer je dus mensen die niet geloven wat jij gelooft de mond. Ik heb daarna nogmaals een analogie aan Jan-Auke voorgelegd.

In MAZURKA VOOR TWEE DODEN een roman van Camilo José Cela, Nobelprijswinnaar, wordt één van de twee doden als volgt ingeleid: Làzao Codesal werd door een Moor vanuit een hinderlaag gedood, hij werd vermoord terwijl hij zich aftrok onder een vijgeboom. Iedereen weet dat de vijgeboom heel bevorderlijk is voor de luie zonde ...

Iedereen weet dat de God van Abraham, Izaäk en Jacob een wrekende God is. Niet alleen Codesal heeft zijn gerechte straf ondergaan, het Vaticaan vond ook dat de schrijver van het verhaal, Cela, zou moeten boeten.
Hoe jullie God ook verder willen opleuken, dat opleuken heeft consequenties Jan-Auke. Daar mag je mij mee proberen te overtuigen - maar de mond snoeren is een heel ander chapiter.

Ik geef toe: een beetje betweterig, een beetje pesterig.
Ook deze reactie is door Jan-Auke verwijderd.

Gelovigen mogen van mij onderling discussiëren wat ze willen, ze mogen de grootst mogelijke onzin beweren. Ik heb er eigenlijk helemaal niks mee te maken. Maar ze moeten wel bij de les blijven.
Dat opleuken van God, dat aaibaar maken van de Almachtige, moet natuurlijk wel consequenties hebben in het verhaal naar hen die ze willen overtuigen. De atheïst in dit geval.
Terzijde, wat een atheïst is weet ik niet, maar ik geloof in ieder geval niet in de God van Abraham Izaäk en Jacob, en ik ben ook niet van de joods-christelijke peentjes.

Wat ik wel weet is dat Gods woord nog steeds Gods woord is, en dat op basis daarvan er nog steeds een paar essenties zijn, verkondigd worden, ook wel leerstukken genoemd, en die zeggen:
- je wordt in zonde ontvangen en geboren
- door dit aardse tranendal ga je naar de hemel, alwaar je Jezus aantreft, zittende ter rechterhand Gods, vanwaar hij komen zal om te oordelen de levenden en de doden
- en je wordt met open armen ontvangen, dat heet genade
- of je wordt in de buitenste duisternis geworpen, dat heet eigen schuld dikke bult

Wel, dat zou die lachende theoloog met al zijn relativeringsvermogen nou eens gewoon eerlijk moeten zeggen: is dat nog geldig, of is dat allemaal flauwekul, humbug. Kunnen we inderdaad allemaal vrolijk lachend op weg, sober levend dan wel zuipend, kuis dan wel aan een stuk door naaiend, vriendelijk voor onze naaste dan wel zoals Bush iedereen neermaaiend die niet met mij is, naar het einde, alwaar een iegelijk, zonder enige uitzondering, door God de hemel wordt binnengehaald onder de uitroep: hé, blij dat ik jullie hier ook zie, goed dat je gekomen bent.