Wednesday, October 9, 2024

NSC mag op de mestvaalt van de geschiedenis … vandaag nog

Kennen jullie dit plaatje nog?

Willen jullie meer of minder Palestijnen?
En het volk scandeerde:
Minder!
Minder!!
Minder!!!

Nee hé, dat is het verkeerde plaatje. Weet ik ook wel.
Vandaag hoort dit plaatje er bij.
het volk vindt dat Femke Halsema
op de mestvaalt van de geschiedenis gegooid moet worden

(ik neem nu even aan dat het journaille het plaatje van het moment hebben laten zien)

Over Wilders hoeven we het hier niet meer te hebben. Die kennen we.
Ik wil het ook helemaal niet over Wilders hebben.

Ik wil het over de heer Omtzigt hebben.
Ik wil het over Judith Uiterwijk hebben, minister van Binnenlandse Zaken, met special assignment, van Pieter Omtzigt: letten op aanvallen op de democratie van de geachte heer Wilders.
Ik wil het over mevrouw Nicolien van Vroonhoven hebben.
Ik wil het over het NSC hebben.
Ik wil het over de leden van de NSC-fractie hebben.
Ik wil het over die grote bek hebben die mevrouw Hertzberger, nu fractielid, altijd opzette in haar column in de NRC.

En ik zou willen vragen: wat gaan jullie nu doen, jongens?
Maar ik hoef het niet te vragen.
Ik wil het niet eens meer vragen. De stilte is al oorverdovend genoeg.

Je kunt het leed voelen van de Israëliërs en woedend zijn op Hamas.
Je kunt het leed voelen van de Palestijnen bij de onderdrukking door Israël.
Je kunt het eens zijn met de vergelding maar de wraak van Netanyahu buitenproportioneel vinden.
Je kunt Anthony Blinken, de USA secretary of state, een lul met vijf vingers vinden.
Je kunt denken aan Hitler's Willing Executioners.
Er zijn verschrikkelijk veel posities die iemand kan innemen - je zou er gek van kunnen worden, zoveel - als die probeert iets te voelen bij zoveel ellende.

Maar democratisch gesproken is er maar één positie: iedereen die zijn afschuw, of betrokkenheid, of gewoon zijn mening wil laten horen heeft daar recht op, welke opvatting hij/zij ook moge hebben.
En die demonstranten zijn geen tuig, welke positie ze ook innemen. En het is niet antisemitisch om de reactie op de aanslag van 7 oktober vorig jaar buitenproportioneel te vinden.
Én het is meer dan schandalig om een te respecteren burgemeester met (vermeend) tuig te identificeren en te schreeuwen dat ze het land uitgezet kan worden.
En het is dus antidemocratisch wat de geachte afgevaardigde Wilders heeft gedaan, en niet zo weinig antidemocratisch ook.
En het schelden ligt dan ook op het niveau van de kopvoddentaks.

Maar bij het NSC hebben ze hun knopen geteld. En het blijft oorverdovend stil in die hoek.
Stelletje lafaards!
Stelletje lafaards!!
Stelletje lafaards!!!
Van mij mag het NSC op de mestvaalt van de geschiedenis gedeponeerd worden … vandaag nog!






Tuesday, September 24, 2024

realpolitik

Netanyahu (vrij naar Johannes 11 vers 50):

het is beter dat het hele volk verloren gaat dan dat één man sterft voor het volk.



















Tuesday, September 17, 2024

vertrouwen ...

Een pagina van teletekst deze morgen
Twee zinnetjes vallen op:

- 44 procent van de Nederlanders heeft vertrouwen in de politiek, tegen 33 procent vorig jaar
- de groei is het grootst onder laagopgeleiden: van 17 naar 49 procent

De heffe des volks heeft gesproken.
Nou ja, in ieder geval een positieve uitkomst van het aan de ontevredenen geven van een stoel en een stem in het Catshuis. Schoof zal er blij mee zijn.

Pieter Omtzigt ook wel, denk ik zo … vast.








Sunday, September 15, 2024

wolven en migranten ... en schattige huisdiertjes

Terwijl in USA de Haïtianen worden belaagd, omdat ze huisdieren zouden stelen en, dat is nog het ergste, ook nog opeten …

Terwijl in NL het gezonde verstand lijkt terug te keren, gelet op twee artikelen in NRC waarin tegen de PVV en haar praxis wordt geprotesteerd als extreem rechts - twee (2!) in één editie nog wel – waarbij in één artikel de PVV en Wilders met name worden genoemd, zonder een disclaimer van de redactie dat dit artikel niet noodzakelijk de mening van de redactie weergeeft - voorzichtig, leonardo, één zwaluw maakt nog geen lente …

… gaat in mijn woonland Italië dat soort lawaai ook zijn gang, maar toch wel op een heel speciale manier.

Justitie is achter Salvini aangegaan, minister in het kabinet van Meloni, omdat hij in 2019, toen als minister van Binnenlandse Zaken in het kabinet Conte, een reddingsboot met vluchtelingen verbood aan te meren in een Italiaanse haven, waardoor ze bijna drie weken moesten dobberen op de Middellandse Zee. Dit ging in tegen het internationale recht en moest derhalve als misdaad tegen de mensheid worden beschouwd. Justitie heeft nu, als afsluiting van de rechtsgang zes (6!) jaar cel geëist tegen Salvini.

Salvini vindt dat te gek voor woorden. Hij vindt dat hij Italie beschermd heeft.
De huidige premier, Meloni, staat vierkant achter hem.

Maar waar heeft Salvini Italië dan tegen beschermd?
Tegen het gestolen worden en opgegeten worden van gestolen huisdieren natuurlijk.
Maar, dan heeft Salvini toch niet goed opgelet. Want, toen laatst een wolf een Italiaanse mevrouw van haar hondje beroofde – en van dat hondje geen spoor meer terug is gevonden, ja, wat bloedsporen – nam een behoorlijk deel van Italië het voor de wolf op. Vermoedelijk een even groot deel als dat van de planeetredders – 97%. Jullie weten wel, de ecologie van ergens voor 1850 moet worden hersteld. Jawel, de hele ecologie, niet alleen het klimaat, dat is dweilen met de kraan open. Weg met de fossielen en de boeren, lang leve de beren en de wolven.

En, homo homini lupus est, nietwaar Salvini? Daar weet je zelf alles van
Nou ja, ’t zal wel uitdraaien op all animals are equal but some ...





Tuesday, September 10, 2024

moddergevechten

Anderhalve maand geleden vroeg Freek de Jonge ons – trouwe Trouwlezertjes volgens hem, want hij deed het exclusief in en via deze onvolprezen krant – om met hem mee te dichten. Hij wilde de voorzitter van de Tweede Kamer, Martin Bosma, een aantal gedichten aanbieden omdat deze, voorzitter zijnde van die vergadering, de vergaderingen opende met een gedicht.

Ik proefde onraad, moralisme. En uit verdere artikelen voor en door Freek bleek dat ook. Bosma moest eigenlijk met zijn poten afblijven van onze dichters, vooral de dode dichters. Die waren privébezit van mensen die zich politiek fatsoenlijk gedroegen. Dus Joop den Uyl mocht wel een partijbijeenkomst afsluiten met Ik heb een ceder in mijn tuin geplant – daarmee het gedicht van Han Hoekstra koppelend aan de vergezichten van de Socialistische Internationale.
Maar Bosma die de vergadering opent met zoiets als Eer maakt men lakens wit met inkt / Eer speelt men schaak met bezemstelen van Gerrit Komrij – nee, dat is niet gewenst. Bosma zijn ongewenste vreemdelingen, wij het ongewenste vreemdgaan met onze hoogstaande cultuur.

Ooit heeft George Steiner, groot en alom gewaardeerd denker, in een tv-gesprek met Wim Kayzer, als voorbeeld van buitenordentelijke hoogstaandheid, verteld van een SS-officier, die werkzaam was in een kamp van voor Hitler ongewenste “vreemdelingen”, en dat niet alleen als bureaucraat, en die ’s avonds thuisgekomen achter de piano ging zitten om voor vrouw en kinderen een stukje Schubert te spelen.
Steiner kon daar geen afkeuring over uitspreken. Je denken kan wel in de war raken, maar het kwaad en het goede kom je in allerlei vormen tegen, ook door elkaar heen.

Ik heb, zoals in een eerder blog gemeld, ook een gedicht ingeleverd bij Freek. Ik herhaal het hier.

wat is eigenlijk een goede vader, kopte de Volkskrant
moet je een ongelukkige medewerker helpen, kopte de NRC
het leven valt om de dooie dood niet mee

hoe verkeerd is stilzitten, kopte de Telegraaf
ik wil niet fake zijn maar gewoon mezelf, kopte de Trouw
het alledaagse leven oogt asgrauw

woke pennenlikkers die de tijdgeest willen belichten
de Kamervoorzitter kiest zijn eigen gedichten


Dat was ook een beetje belerend, richting Freek. Kijk, iedere fatsoenlijke Nederlander vindt, natuurlijk, dat je geen PVV mag stemmen. Toch is die PVV er, en in deze zittingsperiode van de Tweede Kamer met maar liefst een kwart van de stemmen. Bijna 25% ja!
Wel, daar hebben die onfatsoenlijk stemmende Nederlanders voor gezorgd, duidelijk. Maar de vraag is: zijn dat de enige enablers.

Ik herinner mij nog goed dat de fascistisch geachte Wilders met een film in zijn koffertje naar Londen vloog. In het vliegtuig hadden bijna honderd (100!) journalisten plaats genomen om dat mee te maken. Niet om daar, weer terug op de redactie, eens flink schande van te schrijven – een Nederlander die het fascistische gedachtengoed ook nog eens in het buitenland uit gaat venten – nee. Meer als een stelletje schooljongens, en inmiddels ook meisjes, die zich om een goede vechtpartij op het schoolplein verzameld hebben, de ene of de andere vechtersbaas aanmoedigend. Kijken hoe dat afloopt.

Moet je daar bezwaar tegen hebben? Wel, Wilders heeft laatst het “goeie” voorbeeld gegeven. Bij de opening van de Olympische Spelen in Parijs had de organisatie een stukje kunst geparafraseerd – het Laatste Avondmaal van Da Vinci, om de verbroedering tussen zwart en blank, moslim en Joods-Christelijke gewortelde (en nog meer) te verbeelden. Wilders was er als de kippen bij om zijn schande daarover uit te spreken – dezelfde man die tolerantie wilde voor de spotprenten van Mohammed en dat duidelijk uitprovoceerde, en voor de verbeelding daarvan dus ook filmische verleidingstechnieken hanteerde.

Hoe objectief en, daar tegenover, hoe enabelend zijn de journalisten geweest in hun rapportages over Wilders en de PVV?
Wel, dat was de aard van mijn gedicht: journalisten die over de tijdgeest rapporteren, niet weten hoe ze met Wilders om moeten gaan, en dan maar “olijke” vragen gaan stellen en daar zelf antwoord op geven. Als jullie dachten dat dat niet continu zo doorgaat, hier is de oogst van deze dag:

NRC: Hoe kun je de communicatie met je baas verbeteren?
Volkskrant: Zomer op kantoor: zo kom je erdoorheen
Trouw: Traplopen, squats, planken: zo blijven Trouwlezers fit
De MSM van vandaag!

En hoe gaat dat met Wilders en zijn bende?
Aha, dat is veranderd. Plotseling is het heel erg dat Wilders – onzichtbaar - in de regering zit. Vooral de columnisten hebben er de pen vol van.
En wie z’n schuld is het dat er een kabinet Wilders is?
Van de kiezers? Nee, natuurlijk niet.
Steekt het journaille de hand in eigen boezem? Nooit niet. Never!
Het is de schuld van de twee gedogende partijen, VVD en NSC. En dan vooral van het NSC. Dat hadden we van Pieter toch nooit mogen verwachten!

En de Kamervoorzitter, die van die meerderheidspartij? Wel, die laat zien dat hij cultureel verbonden is met het volkje waarvoor hij met de hamer slaat.
Iets op tegen? Ik dacht het niet. Die man geeft daarmee aan dat ie Kamervoorzitter is voor alle Nederlanders, zoals Schoof premier is voor alle Nederlanders, en zoals het kabinet een kabinet is voor alle Nederlanders.

Ik wou er maar geen moreel oordeel aan verbinden. Bovendien, ze hebben het in andere landen ook hoor, dat probleem van het omgaan met een dwarse politicus – dwars in de zin van: niet volgens de platgetreden paden. Wat momenteel te denken van de USA, waar twee mensen, twee partijen in een moddergevecht verwikkeld zijn?
En de grote vraag is: is Harris, zijn de Democraten als een nette fatsoenlijke partij in dat moddergevecht gesleept, of hebben ze er ook om gevraagd?
Welke historische ontwikkelingen hebben Trump opgeroepen, en welke sociale processen zijn verantwoordelijk voor het enabelen?
Saillante vraag aan het democratische systeem: als straks Trump wordt gekozen, wiens schuld is dat dan?

Ik weet dat allemaal niet, ik wil daar geen oordeel over hebben. Okay, ik ben links angehaucht , dus ik draag de Democraten een warm hart toe. Maar als ik denk aan climate change … dan zou het toch een geschenk zijn uit de hemel als Trump won.
Maar ik verafschuw Trump, laat ik dat niet onder stoelen of banken steken.

In USA spelen momenteel twee begrippen heel sterk (volgens mij zijn ze daar gemunt): bothsidesism en whataboutism. Het komt er beide op neer dat als de een iets naars doet, je altijd naar de ander kunt verwijzen met “hij doet het ook” (both sides) of “hij doet ook wel eens wat” (what about).
In the Guardian staat een artikel daarover waarin dat uitgebreid geïllustreerd wordt: The mainstream press is failing America

De New York Times heeft het er maar moeilijk me, en vooral haar lezers, de kritische wel te verstaan. De publisher van de NYT heeft zelfs opinieruimte gevraagd in de Washington Post om uit te leggen waarom hij rapporteert over Trump zoals hij dat doet, waardoor een heleboel “losgeslagen” commenters, als door een magneet aangetrokken, naar de WaPo kwamen om hem van katoen te geven. Zie: How the quiet war against press freedom could come to America

Wat vooral opvalt in de apologie van deze publisher is dat zijn America er nog steeds uitkomt als de voorbeeldstaat voor fatsoenlijk democratisch regeren en navenant handelen.
India, Brazil en Hungary worden als would be strongmen afgeschilderd.
China, Russia en Saudi Arabia zijn voorbeelden van totalitarian states en te beschouwen als evil.
Jaja, America is still the greatest, of het nu leverbare oorlogsinspanning betreft of bewaking van de democratie.

De publisher van de NYT omschrijft het, in de spiegel kijkend, als volgt:
The story of the anti-press efforts around the world underscores the foundational importance of press freedom to democracy. Access to trustworthy news doesn’t just leave the public better informed. It strengthens businesses. It makes nations more secure. In place of distrust and alienation, it instills mutual understanding and civic engagement. It unearths corruption and incompetence to ensure that the good of the nation is placed above the self-interest of any given leader.
Misschien toch eens een keertje een blik werpen in de achteruitkijkspiegel?





Tuesday, September 3, 2024

't is goed, 't komt allemaal uit Spanje

Eén van mijn “buitenlandse” familie, Spanje, plaatste op facebook een foto waarin ze met haar partner achter een stevig hek zit, wachtend op de komst van de stieren (Esperando los toros de San Sebastián de los Reyes) die voor één keer in het jaar door de straten van San Sebastián mogen rennen.
Ik meende me te herinneren dat Spanje maatregelen had genomen tegen het stierenvechten – al dan niet ingefluisterd door onze Partij voor de Dieren - en raadpleegde Wikipedia. En inderdaad, San Sebastián was één van de plaatsen waar het verboden was geworden, totdat …

Á propos: er zijn (minstens) twee San Sebastiáns, het San Sebastián de los Reyes vlakbij Madrid, waar bedoelde foto op facebook genomen is. En een San Sebastián in Baskenland. Het is dit laatste San Sebastián waar (onder meer) het stierenvechten verboden was, totdat …*)
Totdat in 2015 het Baskische stadsbestuur het in 2012 ingestelde verbod daarop terugdraaide. En waarom draaide ze dat terug?
Wat leert wiki mij:
In 2015 werd stierenvechten op de lijst van het "immateriële cultureel erfgoed" van Spanje geplaatst. Dit leidde ertoe dat het Grondwettelijk Hof van Spanje in oktober 2016 het [...] verbod op stierengevechten vernietigde.
Dus toen enkele jaren geleden die UNO dame langs kwam om ons in Nederland te vertellen dat we met het vieren van Sinterklaas en Zwarte Piet behoorlijk aan het discrimineren waren en dat die flauwe kul afgelopen moest zijn hebben we – we: onze befehl-ist-befehl-bureaucraten, aangemoedigd door de woke pushbrigade - weer eens niet opgelet. We hadden dat kinderfeest gewoon op onze lijst van immaterieel cultureel erfgoed moeten plaatsen.
Ik wil ze nu terug, zodat we in december weer gewoon Sinterklaas kunnen vieren.











*) met dank aan mijn nicht





Monday, August 26, 2024

nogmaals: the Bayesian

Nog een keer the Bayesian, vanwege Youp.
Jullie weten wel, Youp die in de NRC zijn wenkbrauwen mag fronsen bij, zijn afkeuring mag laten blijken van, zijn gal mag spuwen over het kleine kwaad dat je zo vaak onder de mensen tegenkomt.

Ik lees Youp nooit, maar zijn eerste zin trof me, waarmee hij in de eerste alinea de toon zette. Hij begon als volgt:
Dat bootje dat vergaan is voor de kust van Sicilië had interessant volk aan boord. Financieel omstreden types die een of andere wereldwijde computerboer voor een paar miljard zouden hebben genaaid, maar daar uiteindelijk van werden vrijgesproken. Dat gingen ze vieren op dit ordinaire zeilschip dat in een soort windhoos verging. Straf van God?
Het vooroordeel druipt er van af. Een malafide oplichtersbende die een feestje viert op een ordinair zeilschip.

Ik kan niet beoordelen of dit een oplichtersclubje was. En Youp ook niet. Het enige dat we weten is dat een Engelse gehaaide jongen, gehaaid wat IT betreft, maar ook als businessman, zijn bedrijf verkocht heeft aan een techreus, die niet opgelet heeft bij de onderhandelingen, en toen een rechtszaak startte om zijn gelijk te halen, en dat gelijk niet gekregen heeft. Na een zeer gedegen rechtsproces is die Engelse jongen van alle blaam gezuiverd.

Als Youp even had rondgekeken dan had hij kunnen weten dat de klagende partij niet zomaar een techreus was, maar dat dit bedrijf, aka Hewlett Packard, wel als de eerste kolonist van het paradijs waar de original tech-sin is begaan mag worden beschouwd. De garage waar deze jongens begonnen zijn is marked with a plaque calling it the "Birthplace of Silicon Valley" (Wiki).

En daarvoor zou God uit de hemel moeten neerdalen om een bootje , waar meer rechtvaardigen dan onrechtvaardigen op meevoeren, als Sodom en Gomorrah te vernietigen. Zou Youp een beetje jaloers zijn omdat ie net niet zoveel bij elkaar heeft weten te schrapen, met zijn shows en zijn boeken – een schamel miljoentje, zie Quote – en dus nooit zo’n mooi schip zal kunnen kopen?
Een rijke stinkerd die, als een volleerde influenzer, ons komt vertellen dat we de rijke tech-stinkerds in de gaten moeten houden … en niet eens weet welke kant hij op moet kijken.

Zoiets als we bij klimaat die andere cabaretier, Dolf Jansen hebben, ook zo'n influenzerig type die, heen en weer vliegend tussen Schiphol en zijn Ierse landhuisje, ons meent te moeten vertellen dat we een beetje op onze CO2 footprint moeten letten.