nogmaals: de laatste druppel

Weer eens een artikel (de moeite waard, denk ik) van Stevo Akkerman in Trouw. Een boekbespreking.

Hoe langer hij naar de tegenstanders van het Westen luisterde, des te meer raakte de Franse auteur Frédéric Martel gesteld op de democratie en mensenrechten (lokkopje op de site)

Én

Deze Franse auteur ging in gesprek met de tegenstanders van het Westen: ‘Ze haten de democratie, allemaal (kop van het artikel zelf)

Wel, denk ik dan: hoe langer ik naar Trump luister, en zie wat die man allemaal voor elkaar weet te krijgen, ook in het tegenhouden van dingen - en hoe de Amerikaanse staatsburgers daar (niet) op reageren! - des te meer ik de westerse democratie niet meer lust. En de vele stemmen voor Wilders, of die voor Forum voor Democratie, daar word je ook niet vrolijker van.

Mooi boek, lijkt mij. Maar daar gaat deze post niet over.

In mijn vorige post had ik het al over het teveel aan glazen wijn van de gezondheidsmafia – één is te veel – en de uitgesproken behoefte aan regelgeving daarvoor.
Wat ik me niet afvroeg was: ongezonder dan, of minder gezond dan wat? Waarmee wordt dat vergeleken?
Slablaadjes eten?
Een potje neuken?
Bewust meedoen aan de ratrace?

En daar is nu bovenop gekomen dat de overheid de drankverkoop wil regelen tijdens hittegolven. Te beginnen in Frankrijk, maar the Guardian vroeg zich al af of daar ook in Engeland een case voor gerechtvaardigd zou kunnen worden. En in Nederland gingen ook al stemmen op.

Ook een soort van gesprekken met vijanden. Vijanden die evengoed mijn democratie haten.

Trump’s democratie?
Onze democratie!

Ik begrijp dat PRO en de SP daartoe (het stimuleren van het niet inslaan van alcoholische dranken) al een motie hadden ingediend. Dat vind ik erg slecht van ze, vooral omdat ik wel eens stem op deze partijen, en daar nu ernstig over moet gaan twijfelen.

Zou je het drinken van een goed glas wijn (of meerdere) ook kunnen vergelijken met het stemmen op Wilders of Forum voor Democratie? Voor iemands gezond bedoel ik.
Dilan Yeşilgöz zei tegen Klaver en Jimmy: daar hebben wij links niet voor nodig en, volgens één van haar paladijnen: zorgen voor een gezonde samenleving doet de VVD het liefst met zo min mogelijk wetgeving en zoveel mogelijk samen met onze ondernemers.
En met uitsluiting van de PRO-kiezer. Haar democratie dus.
Nee mevrouw, ik heb de ondernemers en Uw bentgenoten niet nodig om te weten wat goed is voor mij. Om Socrates te parafraseren: er wordt hoe langer hoe meer rotzooi gemaakt waar ik helemaal niks van moet hebben.

Persoonlijk vind ik de vrijheid om op U te mogen stemmen een tamelijk dubieuze aangelegenheid, en niet altijd even bevorderlijk voor het welzijn en het gezond van door die keuze aangestoken niets vermoedende mensen van goede wil. Zeg maar “meerokers”.
Dus op een verkiezingsavond een lekker biertje nemen of een paar glazen goede wijn - jawel, meer dan één - lijkt me heel gezond om de slechte smaak van de verkiezingsresultaten van Wilders en Forum weg te spoelen. En over het aantal stemmers voor de VVD wil ik dan ook nog wel een paar biertjes gooien.

Er zit een vreemde paradox aan dit hele verhaal: iedereen streeft er naar om oud te worden, niemand vindt het erg om oud te worden, en de politiek helpt graag mee om dat warme gevoel te voeden.
Weten jullie eigenlijk wel hoe ongezond het is om oud te worden, wat voor verschrikkelijke ziektebeelden er allemaal op je staan te wachten.
Naast de rollator!

als je een fuifje een fuifje een fuifje hebt gehad

Volgens de Gezondheidsraad is er geen veilige ondergrens: "Ieder glas dat je drinkt, is schadelijk, niet alleen voor jezelf, maar ook voor anderen."

NOS teletekst.
We zullen het schandalige superlatief “… ieder glas dat je drinkt, is schadelijk voor anderen”, het volkomen misplaatste moralistische wijsvingertje, maar even laten voor wat het is – dan blijft er nog genoeg onzin over.

Oef, ik was wel bang deze zin op te schrijven. Ik ga het natuurlijk over mijn drinkgedrag hebben, en over de ongenoegens die deze ambtelijke schrijvens en soortgelijke posters van gezondheidsfreaks oproepen bij mij, maar voor je het weet zit je op te scheppen over je gezondheid … dan schiet ik subito in de Calvinistische stand, en weet zeker: God straft onmiddellijk.

Maar eerst even over mijn leeftijd. Ik ben zojuist van decennium gewisseld. Ik bevind mij nu in dat decennium waarvan de twee kwintetten de hoogste aantallen als sterftecijfer te zien geven. Dus de kans dat ik de komende vijf jaar het loodje leg is hoog, uiteraard aan de meest gruwelijke oorzaken. En als ik die vijf jaar veilig doorkom – let wel: veilig, niet gezond – dan is de kans dat ik dat tweede kwintet vol weet te maken ietsje groter, maar het blijft link.

Goed, die gezondheid dan: ik heb niks te klagen.
Er ligt een leuke maar stevige loopbaan achter mij. De zogenaamde ratrace heeft mij niet ziek gemaakt, terwijl ik van een aangenaam pensioen mag genieten. In mijn vrije tijd heb ik plezierig genoegens beleefd, en ook wel dingen gedaan die God verboden heeft.
Ik heb lange wandelingen gemaakt en stevige fietstochten,
Ik heb de eerste vijftien jaren van mijn werkzame leven sigaren, sigaretten en pijp gerookt.
Maar bovenal: ik heb de drank nooit geschuwd.

Helaas, er helpt geen moedertjelief aan, ik word hoe langer hoe meer omgeven door mensen die vinden dat je op moet passen dat je geen dingen doet die je gezondheid schaden. En zoals de mensen om je heen die nog gezond zijn steeds minder worden – een ijzeren wet lijkt mij – groeit het aantal moralistische boodschappen gestaag in aantal én in zwaarte van het risico.
Fuiven is iets voor ongewassen snotapen. Kappen daarmee.

Iedereen heeft natuurlijk recht op zijn eigen stokpaardjes, dus ik ook.
Zo is het bekend dat geriaters, die weten wat het betekent dat een mens maar één lichaam krijgt en het daarmee moet doen, de betweterige medische stand waarschuwen dat een mensenleven eindig is. (Ja, ik noem die drie academische artsen [Radboud/Erasmus] die enkele jaren geleden in NRC ruimte kregen voor een open brief om te waarschuwen dat één glas wijn per dag al te veel was, betweters. En dat is nog zachtjes uitgedrukt.)

En zo is er die Engelse chair of global public health die recent in een opiniestuk in the Guardian de fitnessverkopers aanmaant om zich een beetje in te houden. Ze schrijft er bij het allemaal niet meer te kopen.

Maar ik vond vooral Dick Swaab leuk, iets ouder dan ik, die in de Volkskrant vrolijk – niet moralistisch – laat weten: ik beweeg genoeg, ik adem - aan zijn goede vriend en neuropsycholoog Erik Scherder, die erg van het bewegen is om de veroudering op afstand te houden. Ze hebben een weddenschap wie het oudst wordt: hij door alleen te blijven ademen terwijl Scherder “zelfs een trapfiets onder zijn bureau heeft”.

Jaap Fisher zingt het al heel lang:

je bent alleen maar aangeschoten
je staat toch zeker op je eigen benen

Mijn epitaaf?
Eigen schuld dikke bult.

van dom tot dommer

de Volkskrant heef een aanbieding voor zijn lezers: een lezersreis. De aanbieding, of de reis zo je wilt, wordt aangekondigd onder de naam Van Mussolini tot Meloni, en is geïnspireerd op het succes van van Dom tot Dom, een podcastreis door de geschiedenis, een trektocht van de Dom in Utrecht naar de Dom van Milaan aan de hand van Maarten … die Maarten ja.
Historicus Willem Melching … uh … wie … jaja, van Maarten krijgen we alleen een podcast … nou ja, krijgen, de reis kost €3000 … okay, dus Melching en lokale experts verlichten u ter plekke over geschiedenis, politiek en actualiteit.
Het wordt zelfs afgevinkt: √ Diepgaand inzicht in Italië‘s geschiedenis en politiek.

Krijgen we nu ook een lezersreis van Hitler tot Merz?
En bedoelen ze dan een lezersreis of een leerreis – Nederland dat opnieuw gidsland moet worden?

Wel eens van L'Allegoria ed Effetti del Buono e del Cattivo Governo gehoord, Volkskrant, die prachtige fresco’s in Siena van Lorenzetti, die een goed en een slecht bewind verbeelden. Die man wist in de veertiende eeuw al hoe een samenleving goed kon functioneren. En dat ging niet over ideologie, en ook niet over demagogie.
A proposito: de Italianen wisten hun koningshuis te lozen na de oorlog – iets wat de Nederlandse regering, een paar jaar later, niet aandurfde bij een zeer foute Bernard. ’t Heeft even geduurd, maar zelfs de Britten hebben uiteindelijk Andrew van zijn bed gelicht.

Van Dom tot Dom. Van Utrecht tot Milaan.
Diepgaand inzicht in Italië's geschiedenis en politiek.

Nou is Milaan wel een grote stad, en Lombardije een dichtbevolkte regio (>15% van de Italiaanse bevolking woont leeft werkt daar) maar daarmee heb je toch echt de geschiedenis en politiek van Italië niet te pakken, laat staan de cultuur. Milaan, hoe groot ook, is maar een klein stukje van de Italiaanse geschiedenis en politiek.

Milaan, en Lombardije, dat was ook Bossi, én de Lega Nord, de baarmoeder van een verwerpelijk stukje politieke geschiedenis. Een geschiedenis die nog niet historie mocht worden want, met een ruimere blik voor heel Italië, de politieke basis van Salvini. En Salvini is weliswaar nog immer de kampioen van de brug over de Straat van Messina, maar daar spelen hogere verdergaande belangen een bepalende rol in – al moet nog blijken of dat meer dan kattegespin mag worden.
En het heet nu Lega, maar de officiële naam is nog steeds Lega Nord.

prove tecniche di Governo
[haha … zeg maar bewijs van (goed) coalitiegedrag]

Over allegorie gesproken, Bossi was een separatist - hij wilde het rijke Noorden van de lasten van het arme Zuiden verlossen - en een Italiaanse schrijver heeft, geïnspireerd door diens politieke plannen, een schitterend kort verhaal geschreven: Colpo di Lega.

Op een nacht zagen leden van de Lega Nord – hoogstwaarschijnlijk daartoe aangespoord door de Milanese captains of industry en verdere Padreterni – het onderste deel van de laars af, ongeveer beneden Rome, de lijn Trasvetere - Pescara, om Italië zo te verlossen van wat de schrijver aanduidt als appendicitis. De daders geven het afgezaagde deel een flinke duw zodat het langzaam maar zeker richting Egypte dobbert waar het tegen Port-Said aangedobberd voor even tot rust komt, om daarna weerkaatsend, nog meer stof te doen opwaaien.
Volgt een hoop ergernis en verontwaardiging, gepalaver en Poolse landdagen.
Een hilarisch verhaal dat eindigt met Italië dat weer aan elkaar genaaid wordt met bruggen, viaducten injecties van gewapend beton. Helaas, daarmee is de appendicitis ook teruggekeerd.

Een prachtig stukje dromerij, zo vrolijk heb ik het in ons taalgebied nog niet gezien.


- + - + - + - + - + -


Wat betreft ons gidsige landje, Pieter Klok, wat te denken van Van Mussert tot Wilders – een lezersreis.
Of misschien toch maar een leerreis?

28 mei 2026

Een datum om niet te vergeten. Niet dat er in het verleden iets noemenswaardigs is gebeurd, tenminste niet dat ik weet … nou ja, Wiki weet bijvoorbeeld te melden op die dag, in 1964: the Palestine Liberation Organization (PLO) is founded, with Yasser Arafat elected as its first leader … oh, en 1830: – U.S. President Andrew Jackson signs the Indian Removal Act which denies Native Americans their land rights and forcibly relocates them … dat soort feitjes, niks om bij stil te staan.

Maar de socioloog /weteschapper Jolande Withuis herinnert zich op die datum, in een column in de Volkskrant: HAMAS = vrouwenhaat. Maar wie dat weten wíl, wist het al. [Geen kop in de Volkskrant, maar ik zet het even bold vanwege het daverende karakter van deze slotsom. Een donderslag bij heldere hemel.]
In het voorbijgaan wordt ook nog even meegedaan aan het bashen van Franceska Albanese door UN Watch.

Dat levert nogal forse kritieken op van de Volkskrantlezers, begrijpelijk. Ik miste er eentje met “… had U hiermee niet kunnen wachten tot 7 oktober, mevrouw, de datum van de Palestijnse zondeval en het begin van de verdrijving van de Palestijnen uit de Hof van Gaza …” Zo’n reactie zou niet misstaan hebben.

Welnu, ik kan alleen maar bekennen: ik ben blij met die column, ik kan er niet boos om worden. Het is voor mij een signaal. Er is kennelijk iets gaande in Christelijk Nederland. Ik weet niet wat, maar er moet iets gaande zijn … iets dat Withuis herkend heeft als het omkeren van de liefde en haat verhoudingen in de publieke opinie over de Israëliërs/Palestijnen. Nogmaals, wat weet ik niet, ik ben geen socioloog, maar er moet iets zijn dat onmiddellijk de kop ingedrukt moest worden en dat Withuis naar haar pen heeft doen grijpen.

Niet dat ik zo’n hoge pet opheb van Withuis’ sociale intelligentie – daar hebben we het al eerder over gehad – maar ze moet ergens nattigheid gevoeld hebben. En wat nattigheid is voor Withuis dat kan een straaltje van hoop voor de Palestijnen, en daarmee een straaltje van hoop voor mij betekenen.

Dus ik vertrouw er op dat ze met haar sociologische antenne iets heeft opgevangen dat er op wijst dat de Joodse worteltjes losgezongen zijn / gaan worden van wat een Christelijk levenshouding daadwerkelijk moet betekenen tegenover flagrante onderdrukking. Ze moet ergens tekenen hebben gezien, influencing stuff, van iets dat “onze onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël” (PKN) opgeefbaar kan maken. Groeiende afkeer van het Israëlische sociopathische gedrag in het Midden-Oosten in het algemeen en tegenover de Palestijnen in het bizonder.

En dat is pure winst.

geen plaatje, dat leidt alleen maar tot jijbakken

nun bitten wir den Heiligen Geist

Als we Lucas mogen geloven liep daar in die dagen in Jeruzalem een veelkleurig volkje rond – zeg maar: veeltalig – reden waarom de Heilige Geest een truc uit zijn doos haalde en de apostelen liet spreken in alle talen die daar maar gebezigd werden op dat moment. Die paar vissers, nog maar net van mensen, vonden de woorden die God hen wilde laten spreken in alle talen die gewenst waren. (En daar hebben wij, ruim 2000 jaar later, een slimme bril voor uit moeten vinden.) Het feestje van de Heilige Geest werd Pinksteren genoemd (Grieks pentêkostê, 50ste dag na de opstanding).

Petrus zal daarvan de symboliek niet aangevoeld hebben want, ongeveer een jaar later, na Saulus’ epifanie onderweg naar Damascus, voerden ze nog een strijd of je de blijde boodschap ook aan de heidenen mocht verkondigen. Paulus heeft gewonnen van die “rots”, de eerste Paus, die toch de sleutels van de kerk in bewaring had. Vandaar dat wij nu over Joods-Christelijke worteltjes spreken als we Western Civilization bedoelen.

En dat mag een klein wondertje heten, want tot ver na de middeleeuwen werden Joden vervolgd om hun Jood zijn, en ook omdat zij het waren die Christus de kruisdood hadden bezorgd. En ik denk niet dat Europeanen tussen 1933 en 1945 prat gingen op die wortels. Ergens in de 19de eeuw kregen Duitse theologen oog voor die wortels van het Christendom, maar de Joden bleven de moordenaars.

Na 1945 gaat dat dan veranderen, vooral ook doordat Noord Amerika een draai gemaakt had, onder aanvoering van Roosevelt die steun zocht voor de mobilisatie tegen Nazi Duitsland.
Bovendien, het Zionisme én die Endlösung der Judenfrage had de aantrekkingskracht van Palestina op de Joden in de diaspora aanzienlijk versterkt.

En nu moet dat verhaal exegetisch weer bijgesteld worden. Want, enerzijds moet in dat verhaal verwerkt worden dat de Joden erg goed in landjepik waren, én zijn, én zeer oudtestamentische taken voor zich zien liggen: en niemand van die mensen, geen mannen geen vrouwen geen kinderen – Palestijnen, ik noem maar wat, of Iraniërs - niemand zult gij in leven laten … en daar had Paulus nog zo voor gewaarschuwd: geen oudtestamentisch gezeur meer.
Terwijl, anderzijds, de Christelijke westerse mens in het reine moet zien te komen met wat dat volkje, Gods volk dus, daar allemaal zit uit te vreten in het Midden-Oosten.

Helaas, de Joden/Israëliërs zijn bezig met het herdefiniëren van wat er allemaal onder antisemitisme moet worden verstaan om hun sociopatische gedrag te rechtvaardigen. En dat is niet mis, want aan tafel zit ook – om mee te beslissen – een afvaardiging van Israël. Het heet dat Governments and institutions globally continue to debate which framework best protects Jewish individuals without stifling legitimate political speech … Wel, Francesca Albanese, de UNO speciale rapporteur voor Palestina, weet daar alles van.
En het beruchte Project 2025, dat nu de bijbel heeft herschreven voor de Trumpiaanse politiek, offers a blueprint for combating antisemitism that targets not only pro-Palestinian groups but what it calls a broader “coalition of leftist, progressive organizations” – including Jewish groups – through tools such as anti-terrorism prosecutions, deportations, public firings, and efforts to “disrupt and degrade” dissenting movements.
[Ook de West Europese landen hebben dat pad inmiddels ingeslagen.]

En, nogmaals helaas, de Christenen in het Westen moeten ook een behoorlijk aangepast verhaal vertellen … okay, maar wat voor verhaal eigenlijk? Want Mirjam Bikker van de CU moet bijvoorbeeld haar stemmers terugwinnen bij de PVV die wel iets te zeggen willen hebben over hoe migranten – en Palestijnen, zeg ik erbij – behandeld moeten worden. Een “worsteling” - jullie weten wel, cultuur, normen en waarden – waar het CDA ook al heel lang moe van wordt . En Chris Stoffer van de SGP kan het héél goed vinden met Markuszower, die van ons politieke DNA, voor wie Palestijnen niet bestaan.

Een patstelling dus.
Aan de ene kant de Joden/Israëliërs met enerzijds een ondraaglijke last van eeuwen van vervolging en verjaging – maar ook brandstapels – die ze op hun nek mee torsen, maar anderzijds van slachtoffer dader zijn geworden, waarbij hun daden zich hoe langer hoe meer in niets onderscheiden van wat ze zelf hebben ondergaan.
Aan de andere kant de Christelijken, met hun ene been in de frisse waterstromen van dat ze Gods volk mogen gadeslaan in haar reis door de tijden heen, en met hun andere been in een poel waarvan ze (kunnen) zien én voelen dat die met de dag erger vervuild raakt van misdaden tegen de mensheid.

Vandaag is het Pinksteren, 7 oktober 2023 ligt nu ver achter ons.

Hij zal niet altoos twisten,
noch eeuwiglijk den toorn behouden

Moeten we misschien nog eens met Luther zingen Nun bitten wir den Heiligen Geist, of, zoals dominee/dichter Ten Kate het vertaalde Geest des Heeren kom van boven. En dat dan Paulus meekomt vanuit de hoge, hij, de Grote Apostel der Heidenen. Die dan de Palestijnen er bij sleept en weer op de kaart zet, zoals hij zoveel gemeenschappen op de kaart gezet heeft. Daar was ie een meester in, tijdens zijn aardse rondwandelingen.

Mag dat een invalshoek zijn?

PS
En laat Trump c.s., zijn schoonzoon Kushner, en die rare Infantino – die van de voetbalnobelprijs voor Trump en een trapveldje voor Palestina - en trouwens, nu ik toch bezig ben, ook Blair … laat ze allemaal ver uit de buurt van het lenigen van de Palestijnse noden en de Palestijnse woongemeenschappen blijven … ver weg … heel ver weg! … en laat Sigrid Kaag die kar van het herstel van hun leefomgeving, en hun waardigheid, én van de herdenking van hun inmiddels ook ondraagbare verleden trekken.

ik wil zijn handen zien, de gaten van de spijkers

De Volkskrant doet verslag over het wel en wee van de Global Sumud Flotilla aan de hand van een gesprek met de moeder van één van de Nederlandse opvarenden, Jesse van Schaik, en zegt dan:

Twee weken geleden zijn mensen van de flotilla ernstig mishandeld op een militair schip van de Israëliërs. Ze zijn geslagen, er was sprake van seksueel geweld.

De Volkskrant reageert dan als volgt:

Eerder stelde de organisatie van de flotilla dit ook in een persbericht. Het Israëlische leger heeft hierop voor zover bekend niet publiekelijk gereageerd. De Volkskrant heeft de beschuldigingen niet kunnen verifiëren.

We slikken voor zoete koek dat Aleksej Navalny, die Russische dissident, door het Russische regiem in zijn cel is vergiftigd. Zal best waar zijn, hoor, ik wil het best geloven … maar bij mijn weten is de Volkskrant toch niet bij Putin langs geweest om dat bericht te verifiëren.

Laat ik het anders zeggen: dat Putin verantwoordelijk is voor de dood van Navalny, dat wil ik best aannemen. Maar de bewering dat de IDF actievoerders geslagen heeft en dat er seksuele intimidatie heeft plaats gevonden … nee, dat hoeft voor mij niet nader geverifieerd te worden.

Israëlische militairen aan boord
van een van de schepen van de Global Sumud Flotilla ...

... en terwijl ze de actievoerders
"bij elkaar drijven" in een ruimte

AI is een beetje lui

ATP is, en staat voor, zoals bekend, Association of Tennis Professionals, de overkoepelende organisatie voor mannelijke tennissers die van tennis hun beroep hebben gemaakt. ATP tour is de naam van haar site waar je alle mogelijke informatie over professioneel tennis van de mannen kunt vinden. En dat is geen kattepies.
ATP levert

“statistics from men's professional tennis on the ATP Tour. Features stats leaderboards for serve, return and under pressure, individual match stats ... etc

Mijn “etc”, maar als je hun site induikt vind je de meest onmogelijke statistieken, naar allerlei gezichtspunten en voor allerlei doeleinden, waaronder zelfs marketing.
Maar dat hoef ik niet aan ATP te vragen, want AI weet dat ook. Als ik AI naar statistiek over tennissen vraag luidt het antwoord

“Yes, the ATP Tour provides extensive, in-depth statistics for players and matches through its official website, featuring leaderboards, match insights, and advanced metrics, including "TDI Insights" [Data Innovations, ook een feature] for deeper analysis.”

Dus ik vroeg AI naar een specifieke statistiek – een eenvoudige: hoeveel ATP Masters matches duren twee sets (2-0) en bij hoeveel matches is een beslissende derde set nodig (2-1), in haar moedertaal “how many ATP Masters matches are decided by two sets and how many by three sets”. Zie hier het antwoord:

All ATP Masters 1000 singles matches—from the first round through to the final—are played as best-of-three sets.

• Two-set matches (2–0): In typical ATP Masters 1000 tournaments, the majority of matches are decided in two sets.

• Three-set matches (2–1): A smaller percentage of matches go to a deciding third set.

While the exact number varies by tournament depending on the draw size (usually 56 or 96 players) and the number of walkovers or retirements, data suggests that in tour-level best-of-three matches, roughly 35–40% go to a third set, while over 60% are decided in straight sets

(Image credit: BlackJack3D via Getty Images)

Het antwoord is niet to the point, er wordt informatie geleverd waar niet naar gevraagd wordt. Wie een menselijke bron raadpleegt weet dan “oppassen geblazen”; dit is een poging om een “zekere” mate van onzekerheid te verbergen.
Maar dat roughly 35–40% go to a third set … dat kan ze exact vinden in de basisgegevens die ze voor dit antwoord geraadpleegd heeft.
En dan dat data suggests ...
Als ik dat de ATP data base zou vragen dan zou ik als antwoord krijgen: 37,36409620057% wordt eerst na 3 sets beslist.

AI is dus een beetje lui, zo van: die informatie is er, zoek maar op.


- + - + - + - + - + - + - + - + -

By the way:

Haar moedertaal …?
Kan ze exact vinden…?
Oh jeetje, is AI een vrouw?

Beh … God, die ook alles weet is een man, met een baard nog wel, dus AI mag dan van mij de Godin van de kennis zijn.