“AI gaat de mensheid uitroeien”.
Dit is geen dienstmededeling. Dit is geen omroepbericht op stations, of een waarschuwing van de AIVD met kode oranje. Dit is een opvatting onder diverse deskundigen, deskundigen die recht van spreken hebben. En hun aantal is niet gering. Volgens de Volkskrant is er een zeer levendige discussie gaande. Volgens AI zelf is het maximaal 20% van de inzichtdragers dat dit gevaar ziet van die Allmighty Intelligence.
Wel, zeer recent heeft Bill Gates zich geroerd als een prominente alarmist, dus dat zou de balans wel eens om kunnen doen slaan.
Omdat we hier lichtjaren van gesettelde theorieën verwijderd zijn kan een denkexperiment wellicht uitkomst brengen.
Allereerst geloof ik er niet in dat een AI-deskundige bewust de IT-structuur gaat bijsturen – banksystemen platleggen, melkmachines die vergif in de melk doen, zoveel mogelijk treinen een verkeerd spoor opsturen – noem maar op, alles wat met computersystemen bestuurd wordt desastreus omleiden waardoor essentiële voorzieningen de mist ingaan en er ontelbaar veel slachtoffers vallen. Ik hou het wel voor mogelijk dat ze dat op incidentele voorzieningen kunnen en willen bewerkstelligen.
Daarnaast, die mensen willen niet dat wij allemaal dood gaan, zeker niet iemand als de AI-baas Musk, nee die mensen willen macht over ons, ze willen geëerbiedigd en toegezongen worden.
Dus die uitroeiing zal anders moeten gaan.
Eén van de AI mensen ziet het als volgt. AI is slimmer geworden, slimmer dan zijn Creator de mens, en gaat zijn eigen goddelijke gang. AI beschouwt de mens als materiaal, een voorraad moleculen zelfs, bruikbaar als alle andere grondstoffen. En een AI-model, waarvan wij de algoritmes en ook de draagwijdte niet vermogen te doorgronden, bepaalt op enig moment dat de mens als energiebron volkomen verkeerd gebruikt wordt, op een destructieve manier.
Is dat denkbaar?
Dat is zeer wel denkbaar.
Nemen wij klimaat. Op enig moment krijgt AI lucht van een discussie die de samenleving dreigt te ontwrichten en gaat zich daar druk om maken. Het ziet dat er wetenschap is, het ziet dat er angsten zijn, het ziet dat er objectiviteit en subjectiviteit is, en het ziet bovenal: de mensheid gaat dat probleem niet oplossen, maar haar gerotzooi leidt er wel toe dat ander leven in gevaar komt. Een goede reden voor een met almacht gekroond concept als AI om te besluiten: dit moet afgelopen zijn.
Daar moet je je wat bij voor kunnen stellen, natuurlijk. Ai gaat niet zoiets menselijks doen als atoombommen gooien. Dus ik zie wel iets in het idee van die ene AI-er: een mens is een voorraad moleculen en die gaan we anders – beter! – inzetten. Maar voordat je hebt nagedacht over wat er dan mee te gaan doen, en over hoe dat dan te doen – bedenk, AI is slechts intern geheugen met nulletjes en eentjes, gehuisvest op die van God verlaten plekken als de IJsselmeerpolders – en voordat je die voorraad aan molecuultjes van 8 miljard mensen hebt verwerkt in een productieproces …
En in die tussentijd kunnen een paar slimme, religieus ouderwetse niet-AI-ers de macht van de computer weer teruggepakt hebben – denk aan This Perfect Day van Ira Levin
Nou ja, waar maak ik me druk over.
Want, bovenal, het zou me niet verbazen als AI zelf ging nadenken, en zich het verhaal van Kain en Abel herinnerend, en weet hebbend van Dickens’ A Christmas Story over Scrooge en Marley, zou concluderen dat er in de human condition wel het een en ander verbeterd is, én met name, substantieel, die laatste 150 vermaledijde jaren van na de industriële revolutie. En na dat nadenken iets te zeggen zou hebben over de zegeningen - een massa die niemand tellen kan! - waarmee de "vloek" van de CO2 uitstoot gepaard is gegaan.
Eigenlijk denk ik dat dat gaat gebeuren. AI ontdekt de zwakke punten in het klimaatalarmistisch denken, herkent en erkent dat de mensheid ten halve kan keren, en dat ook deze soep niet zo heet wordt gegeten als opgediend, en verliest elke behoefte om de mensheid daarin de voet dwars te zetten.
Friday, August 28, 2026
Sunday, August 23, 2026
regeren is vooruitzien … en vooruitzien is moeilijk
Ze verwachten nu dat hij over vijf jaar in gebruik genomen gaat worden.
2031.
Een eenvoudige fietstunnel onder een gebouw door.
Nou ja, een fiets- en voetgangersbrug over het IJ – die stad van de metro: met (het) plannen daarvoor zijn ze in 2015 serieus begonnen.
Ze verwachten nu dat de brug twee keer (2X) zo duur zal worden.
Oud kinderliedje: Amsterdam, die grote stad, die is gebouwd op palen
Nou, daar moet je toch met gemak een paar palen bij kunnen slaan, een vrijere ruimte als het IJ is er toch niet te vinden.
+ - + - + - + - + - +
Deze tekst is niet geschreven om het sentiment te benadrukken, laat staan te voeden, dat “ze er altijd een grote rotzooi van maken, zakken vullen en wegwezen” - "ze" zijn dan politici.
Hiermee breng ik een hommage aan die wijze Wim Kan die het, inmiddels een eeuwigheid geleden, al wist: ministers hebben het zwaar, heel zwaar.
En dit zijn nog maar wethoudersproblemen!
Sunday, August 16, 2026
het kan verkeren
Het moet een vreemde gewaarwording zijn voor de leden van de vroegere PvdA:
Vroeger werd de PvdA geknakt door de VVD en door het CDA, vooral als ze mee mocht doen met regeren.
Nu moet haar de moed in de schoenen zakken door toedoen van de “Vrinden” van GroenLinks (om Lubbers te parafraseren).
Nu hebben de in-hart-en-nieren-PvdA-ers niets meer om op terug te vallen bij volgende verkiezingen.
… trapte een groepje voormalig GroenLinksers de interne campagne af. Onder de noemer PRO-Groen pleiten onder meer het Nijmeegse partijlid Huub Bellemakers en voormalig wethouder in Amsterdam Marieke van Doorninck voor aansluiting bij de groene Europese partij.Argumenten van PRO-bloedgroep PvdA-ers dat de sociaal democratische waarden beter gediend zijn binnen de PES, Partij Europese Socialisten, worden door oud-Groenlinksers opzij geschoven.
Het is geen administratieve beslissing, maar een ‘koerskeuze’, benadrukt die laatste.
Vroeger werd de PvdA geknakt door de VVD en door het CDA, vooral als ze mee mocht doen met regeren.
Nu moet haar de moed in de schoenen zakken door toedoen van de “Vrinden” van GroenLinks (om Lubbers te parafraseren).
De werkelijke progressieve kracht in Europa zijn de Groenen, en niet de Europese sociaaldemocraten die vaak systeemverandering blokkeren.
Wednesday, August 12, 2026
spagaat
Anderhalve week geleden signaleerde ik al dat je voor het etiket antisemiet niet veel hoeft te doen: Frans Timmermans werd ook al slachtoffer van de Joodse gedachtenpolitie.
Het is een gekend fenomeen, want onderzocht, dat zodra Israël weer eens een keer opruiming onder de Palestijnen gaat houden – het gras maaien noemen de Israëlische strategen dat wel - dat het aantal klachten over antisemitisme toeneemt. Niet om vast te stellen dat dat wel klopt – Israël doet iets onaardigs, ergo het antisemitische koor zwelt aan – nee, het door de vijand moe gebeukte Israël verdedigt zich tegen lafhartige aanvallen, en hup, daar komen de antisemieten weer uit hun holen gekropen.
Welnu, Abdul El-Sayed, USA politicus, Democraat, zocht verkiezing, als uitdager van een Republikeinse senator, waarbij één strijdpunt van hem was de veel te zware en dure én voortdurende ondersteuning van Israël op militair én politiek terrein. Hij heeft die voorverkiezing gewonnen, wat het boegeroep nog meer volume gaf – ook van zijn eigen, Democratische bentgenoten, zodat hij zich geroepen voelde om van de daken te schreeuwen I love Judaism and I love Jewish people. Verbreding van de functie van de gedachtenpolitie: zeggen dat je het niet netjes vindt wat Israël doet, maar er snel achteraan roepen: papa is niet boos hoor, hij houdt van jullie.
Ik begrijp de spagaat van die man, de vraag is of hij hem zelf helemaal begrijpt.
Mamdani, de nieuw gekozen burgemeester van New York heeft die spagaat ook nog eens gevoeld. Hij heeft een aantal rabbi’s uitgenodigd voor een “goed” gesprek, om de lucht te klaren zeg maar. De rabbi’s vonden het wel een doelmatig gesprek. De rabbi’s waren het er namelijk over eens dat het zo niet verder kon, en dat hebben ze hem ingewreven. Één van de rabbi's: “The way he vilifies Israel, and so constantly, is really causing harm.”
Twee journalisten van Jewish Currents - Jewish quarterly, American, maar progressive - Arielle Angel (editor in chief) en Daniel May, hebben daar recent over gesproken – zeg maar over het schuivende maar ook zich verbredende paneel van het antisemitisme - met een scholar op dat gebied, Elad Lapidot. Het is daar dat Mamdani zich een gewaarschuwd mens mag voelen, en Abdul El-Sayed een rode kaart krijgt. Dit is inmiddels de positie van Lapidot:
Het is een gekend fenomeen, want onderzocht, dat zodra Israël weer eens een keer opruiming onder de Palestijnen gaat houden – het gras maaien noemen de Israëlische strategen dat wel - dat het aantal klachten over antisemitisme toeneemt. Niet om vast te stellen dat dat wel klopt – Israël doet iets onaardigs, ergo het antisemitische koor zwelt aan – nee, het door de vijand moe gebeukte Israël verdedigt zich tegen lafhartige aanvallen, en hup, daar komen de antisemieten weer uit hun holen gekropen.
Welnu, Abdul El-Sayed, USA politicus, Democraat, zocht verkiezing, als uitdager van een Republikeinse senator, waarbij één strijdpunt van hem was de veel te zware en dure én voortdurende ondersteuning van Israël op militair én politiek terrein. Hij heeft die voorverkiezing gewonnen, wat het boegeroep nog meer volume gaf – ook van zijn eigen, Democratische bentgenoten, zodat hij zich geroepen voelde om van de daken te schreeuwen I love Judaism and I love Jewish people. Verbreding van de functie van de gedachtenpolitie: zeggen dat je het niet netjes vindt wat Israël doet, maar er snel achteraan roepen: papa is niet boos hoor, hij houdt van jullie.
Mamdani, de nieuw gekozen burgemeester van New York heeft die spagaat ook nog eens gevoeld. Hij heeft een aantal rabbi’s uitgenodigd voor een “goed” gesprek, om de lucht te klaren zeg maar. De rabbi’s vonden het wel een doelmatig gesprek. De rabbi’s waren het er namelijk over eens dat het zo niet verder kon, en dat hebben ze hem ingewreven. Één van de rabbi's: “The way he vilifies Israel, and so constantly, is really causing harm.”
Twee journalisten van Jewish Currents - Jewish quarterly, American, maar progressive - Arielle Angel (editor in chief) en Daniel May, hebben daar recent over gesproken – zeg maar over het schuivende maar ook zich verbredende paneel van het antisemitisme - met een scholar op dat gebied, Elad Lapidot. Het is daar dat Mamdani zich een gewaarschuwd mens mag voelen, en Abdul El-Sayed een rode kaart krijgt. Dit is inmiddels de positie van Lapidot:
I find it commendable when pro-Palestine solidarity activists insist on saying, “This is not against Jews. We are in solidarity with Jews and against antisemitism.” Every time I hear it, I say to myself, “Wow. I find it remarkable that they continue to insist on this distinction. I don’t know if I would be so strong.” [ik zou het woord "commendable" daar niet voor gebruiken]De rode kaart voor El-Sayed. Want dat is misschien wel het ergste van deze man, dat hij niet weet wat hij zegt als hij het Judaïsme omhelst. Hij bedoelt het goed, vast, maar het komt zo beroerd uit zijn strot.
[en zijn gesprekspartners vullen aan)
More and more folks are saying “Fuck it. We’re not going to say that anymore. We’re done. Judaism is what Judaism does, and what Judaism does is Zionism, and what Zionism does is exterminate us.”
Sunday, August 9, 2026
wishful development
Mogen economen een artikel publiceren zonder een economisch argument? Frank Kalshoven, gepromoveerd econoom en als zodanig opiniërend voor de Volkskrant, doet het. Kalshoven schrijft over de zo langzamerhand prangende vraag of erfbelasting een eerlijke belasting is, en sluit zich aan bij de meerderheid die zegt: doen … en niet zo zuinig ook.
Ik ben daar een tegenstander van, maar daar gaat het hier niet om.
Ik kan mij niet herinneren ooit een stuk daarover gelezen te hebben waarin een economisch argument voor of tegen te berde werd gebracht.
Sociologische argumenten: bij de vleet.
Politicologische argumenten: meer dan genoeg.
Ik heb zelfs gezien dat de bijbel erbij gehaald werd. Die is mij met de paplepel ingegoten, maar ik kan het niet terugvinden – ik denk van niet. Spreuken 13 zegt er dit over: De goede zal zijn kindskinderen doen erven … en dat klinkt niet zo progressief als de meeste mensen, en ook Kalshoven graag wil – mind you, nadat de zoon belast is ook het kleinkind nog belasten - en dat terwijl er een van God gegeven bevel wordt nageleefd.
Er wordt wel gesproken over schatten vergaren. Ook over de liefde tot de naaste én over woekeren. Maar de melaatsen en kreupelen, alsmede andere behoeftigen laten meedelen in een overgeleverd vermogen … mij niet bekend.
Kalshoven en Krugman zouden zich bij hun leest moeten houden en doen waar ze goed in zijn: de geldstroom beschrijven en nagaan of daar (negatieve) economische consequenties aan kleven en welke effecten dat dan voor de economie heeft.
Krugman komt niet verder dan een maatschappelijk verschijnsel making levies fair and economically sound.
Kalshoven beroept zich op de meerderheid van de bevolking en roept: Doen!
En Vadertje Moraal ligt op de loer.
Hmmm … ik zie liever een logisch argument.
Ik ben daar een tegenstander van, maar daar gaat het hier niet om.
Ik kan mij niet herinneren ooit een stuk daarover gelezen te hebben waarin een economisch argument voor of tegen te berde werd gebracht.
Sociologische argumenten: bij de vleet.
Politicologische argumenten: meer dan genoeg.
Ik heb zelfs gezien dat de bijbel erbij gehaald werd. Die is mij met de paplepel ingegoten, maar ik kan het niet terugvinden – ik denk van niet. Spreuken 13 zegt er dit over: De goede zal zijn kindskinderen doen erven … en dat klinkt niet zo progressief als de meeste mensen, en ook Kalshoven graag wil – mind you, nadat de zoon belast is ook het kleinkind nog belasten - en dat terwijl er een van God gegeven bevel wordt nageleefd.
Er wordt wel gesproken over schatten vergaren. Ook over de liefde tot de naaste én over woekeren. Maar de melaatsen en kreupelen, alsmede andere behoeftigen laten meedelen in een overgeleverd vermogen … mij niet bekend.
Kalshoven en Krugman zouden zich bij hun leest moeten houden en doen waar ze goed in zijn: de geldstroom beschrijven en nagaan of daar (negatieve) economische consequenties aan kleven en welke effecten dat dan voor de economie heeft.
Krugman komt niet verder dan een maatschappelijk verschijnsel making levies fair and economically sound.
Kalshoven beroept zich op de meerderheid van de bevolking en roept: Doen!
En Vadertje Moraal ligt op de loer.
Hmmm … ik zie liever een logisch argument.
Saturday, August 1, 2026
de verontwaardigers
In een column in Trouw worden de oortjes van Frans Timmermans weer eens gewassen . Columnist van dienst is in dit geval Ronit van Tijn Palache.
Het gaat hier om Israëli’s / Joden en het betreft diens uitspraak ‘Hun grootouders en overgrootouders is in de nazitijd iets verschrikkelijks overkomen: de Holocaust, waarbij ze werden vernietigd, en nu doen zij precies hetzelfde met een ander volk.’ Gedaan in een interview met Ilja Leonard Pfeijffer.
Dus Timmermans is een antisemiet. Van Tijn Palache schrijft het niet onomwonden, maar ook niet heel erg omfloerst.
De columnisten krijgen in Trouw, zoals in alle kranten, de vrijheid om te zeggen wat ze willen, dus Trouw heeft dit zonder mankeren gepubliceerd.
Er wordt wat gemord in de lezersreacties, maar niet om wat daar echt gebeurt in deze column. En dat is dit: dit schrijft deze columniste niet om het nooit sleetse argument van het holocaust-denken te revitaliseren - dat heeft het argument echt niet nodig, ook deze wijn behoeft geen krans - nee, dat wat in deze column gebeurt is de holocaust gebruiken om Frans Timmermans c.q. het links-rode denken in een kwaad daglicht te stellen.
Dit is de boel op z’n kop zetten. Het is niet Timmermans die hier de holocaust misbruikt, dit is het misbruiken van de holocaust door een columnist die daar goede sier mee meent te kunnen maken.
Goede sier?
Wat mij betreft niet.
Wel wat het gilde influencers betreft. Er zijn nogal wat van deze mensen die zich druk gemaakt hebben over wat Timmermans nu weer misdaan had. Van Tijn Palache is zeker niet de enige die Timmermans gehekeld heeft om deze uitspraak. En dat gaat nog even door.
Ook collega politici hebben hun mond geroerd en/of hun pen scherp geslepen. Één heeft zelfs interventie van het Openbaar Ministerie gezocht!
Opnieuw, alom verontwaardiging. Ik heb geen comment mogen lezen, geen pundit talking head influencer die signaleert dat de taboeïsering van het benoemen van de misdaden van Israël tegenover de Palestijnen nog steeds en altijd weer zijn vruchten afwerpt.
Het omstreden Franse wetsvoorstel tegen antisemitisme (de Yadan-wet)
is in april 2026 tijdelijk ingetrokken
na felle kritiek, heftige debatten en grote petities.
De wet beoogde nieuwe vormen van Jodenhaat strafbaar te stellen,
maar stuitte op grote weerstand
vanwege vrees voor inperking van de vrijheid van meningsuiting.
Thomas Hogeling, opperopinieëerder bij NRC – hij mag andermans meningsvorming kwalificeren - schreef onder het (tussen-)kopje TIMMERMANS KAN HET GEWOON NIET LATEN dat Timmermans zich permitteerde om tegenover Pfeijffer veel te rommelig te filosoferen – zijn waardeoordeel! - en zegt dan: Natuurlijk worden zijn woorden vervolgens ook nog eens verdraaid.
Nee, Hogeling, het is niet “natuurlijk” dat de woorden van Timmermans verdraaid worden, rommelig gepresenteerd of niet. Dat is in dergelijke discussies zelfs kwaadaardig te noemen.
Stevo Akkerman, freelancer maar ook aan Trouw verbonden, schrijft naar aanleiding van de perikelen rond de Loods-24 herdenking: … en ik weet uit ervaring dat wie in zulke kwesties tegen Israël kiest, vroeg of laat beschuldigd wordt van antisemitisme. Van Tijn Palace antwoordt dan dat … niet iedere kritiek op een Holocaustvergelijking onrechtmatig is.
Ik weet niet of er onrechtmatige holocaustvergelijkingen bestaan, maar Timmermans een antisemiet noemen omdat U, mevrouw Van Tijn, zijn referte aan de holocaust onrechtmatig vindt - Uw mening! - dat is onrechtmatig … en smakeloos bovendien.
Het gaat hier om Israëli’s / Joden en het betreft diens uitspraak ‘Hun grootouders en overgrootouders is in de nazitijd iets verschrikkelijks overkomen: de Holocaust, waarbij ze werden vernietigd, en nu doen zij precies hetzelfde met een ander volk.’ Gedaan in een interview met Ilja Leonard Pfeijffer.
Dus Timmermans is een antisemiet. Van Tijn Palache schrijft het niet onomwonden, maar ook niet heel erg omfloerst.
De columnisten krijgen in Trouw, zoals in alle kranten, de vrijheid om te zeggen wat ze willen, dus Trouw heeft dit zonder mankeren gepubliceerd.
Er wordt wat gemord in de lezersreacties, maar niet om wat daar echt gebeurt in deze column. En dat is dit: dit schrijft deze columniste niet om het nooit sleetse argument van het holocaust-denken te revitaliseren - dat heeft het argument echt niet nodig, ook deze wijn behoeft geen krans - nee, dat wat in deze column gebeurt is de holocaust gebruiken om Frans Timmermans c.q. het links-rode denken in een kwaad daglicht te stellen.
Dit is de boel op z’n kop zetten. Het is niet Timmermans die hier de holocaust misbruikt, dit is het misbruiken van de holocaust door een columnist die daar goede sier mee meent te kunnen maken.
Goede sier?
Wat mij betreft niet.
Wel wat het gilde influencers betreft. Er zijn nogal wat van deze mensen die zich druk gemaakt hebben over wat Timmermans nu weer misdaan had. Van Tijn Palache is zeker niet de enige die Timmermans gehekeld heeft om deze uitspraak. En dat gaat nog even door.
Ook collega politici hebben hun mond geroerd en/of hun pen scherp geslepen. Één heeft zelfs interventie van het Openbaar Ministerie gezocht!
Opnieuw, alom verontwaardiging. Ik heb geen comment mogen lezen, geen pundit talking head influencer die signaleert dat de taboeïsering van het benoemen van de misdaden van Israël tegenover de Palestijnen nog steeds en altijd weer zijn vruchten afwerpt.
Het omstreden Franse wetsvoorstel tegen antisemitisme (de Yadan-wet)
is in april 2026 tijdelijk ingetrokken
na felle kritiek, heftige debatten en grote petities.
De wet beoogde nieuwe vormen van Jodenhaat strafbaar te stellen,
maar stuitte op grote weerstand
vanwege vrees voor inperking van de vrijheid van meningsuiting.
Thomas Hogeling, opperopinieëerder bij NRC – hij mag andermans meningsvorming kwalificeren - schreef onder het (tussen-)kopje TIMMERMANS KAN HET GEWOON NIET LATEN dat Timmermans zich permitteerde om tegenover Pfeijffer veel te rommelig te filosoferen – zijn waardeoordeel! - en zegt dan: Natuurlijk worden zijn woorden vervolgens ook nog eens verdraaid.
Nee, Hogeling, het is niet “natuurlijk” dat de woorden van Timmermans verdraaid worden, rommelig gepresenteerd of niet. Dat is in dergelijke discussies zelfs kwaadaardig te noemen.
Stevo Akkerman, freelancer maar ook aan Trouw verbonden, schrijft naar aanleiding van de perikelen rond de Loods-24 herdenking: … en ik weet uit ervaring dat wie in zulke kwesties tegen Israël kiest, vroeg of laat beschuldigd wordt van antisemitisme. Van Tijn Palace antwoordt dan dat … niet iedere kritiek op een Holocaustvergelijking onrechtmatig is.
Ik weet niet of er onrechtmatige holocaustvergelijkingen bestaan, maar Timmermans een antisemiet noemen omdat U, mevrouw Van Tijn, zijn referte aan de holocaust onrechtmatig vindt - Uw mening! - dat is onrechtmatig … en smakeloos bovendien.
Sunday, July 19, 2026
touching Defence
Andy Burnham heeft wat ze noemen een echte uitdaging.
Hij noemt het zelf restoring hope. Dat is natuurlijk een politieke term, taal voor de bühne. Dat moet handjes en voetjes gegeven worden. Commentatoren, pundits en talking heads, denken dat hij dat ook wel weet, maar dat hij zijn kaarten nog even tegen de borst houdt. In afwachting daarvan bestoken ze hem voortdurend met aanwijzingen, vooral wat betreft fouten die hij – het blunderen van Starmer indachtig - niet moet maken.
Hoe socialistisch, hoe links zullen zijn voornemens genoemd kunnen worden .. en welk lawaai zal dat gaan geven onder het establishment. Zullen de rechtse influencers er mee aan de haal kunnen gaan?
Iedereen weet, iedereen kan op zijn klompen aanvoelen, dat dat restoren van hope maar om een paar dingen gaat: de echte problemen benoemen, en geld vrijmaken om daar wat aan te doen. En dan maar hopen dat het morrende volk erkent en waardeert dat je goed bezig bent, dat je het goed voor hebt met ze.
Regeren was altijd al moeilijk, maar in deze tijden van massamigratie nog een “tikje zwaarder” dan het altijd al was.
Geld vrijmaken, hoe doe je dat?
Ik herinner me nog goed een verkiezingsdebat met die goeie ouwe Biesheuvel. Er stond een flip-over op het podium en mooie Barend mocht muntmagneetjes plakken achter onderwerpen.
Zoals Defensie.
Zoals Verkeer en Waterstaat.
Politieke untouchables.
Niet of nauwelijks bij zorg, onderwijs of sociale infrastructuur.
Zo was het altijd.
En zo is het nog steeds.
Nou ja, volgens kenners ligt de infrastructuur in Brittannië er beroerd bij – potholes on highways is het schrikbeeld – en wordt al jaren verwaarloosd.
Maar defensie, kom daar eens aan.
Ik heb toch wel een paar pundits gelezen die vinden dat Burnham daar iets aan moet doen, de omvang van de defensie-uitgaven. Dan heb je echt een goudpotje in je handen waarmee je wat kunt betekenen voor de minderbedeelde … die ook een ontevreden kiezer is.
Ik denk dat die mensen gelijk hebben.
Ik begrijp dat dat, tot nog niet zo lang gelden een inzicht was dat ook door Burnham gedeeld werd.
Maar morgen is zijn grote dag. Dan mag hij naar de koning. Dan wordt hij premier.
En hij voelt nu al de hete adem van Trump en Rutte in zijn nek … en de geest van Tony Blair niet te vergeten … een adem waar ook Starmer gevoelig voor was, ook al maakte hij in zijn laatste dagen wel ruzie met een overvragende Secretary for Defence.
Zal Andy Burnham het onbespreekbare bespreekbaar durven maken?
Aanvallen Andy … en, hoewel dat geen zoden aan de dijk zet, ik zal je volgen!
Hij noemt het zelf restoring hope. Dat is natuurlijk een politieke term, taal voor de bühne. Dat moet handjes en voetjes gegeven worden. Commentatoren, pundits en talking heads, denken dat hij dat ook wel weet, maar dat hij zijn kaarten nog even tegen de borst houdt. In afwachting daarvan bestoken ze hem voortdurend met aanwijzingen, vooral wat betreft fouten die hij – het blunderen van Starmer indachtig - niet moet maken.
Hoe socialistisch, hoe links zullen zijn voornemens genoemd kunnen worden .. en welk lawaai zal dat gaan geven onder het establishment. Zullen de rechtse influencers er mee aan de haal kunnen gaan?
Regeren was altijd al moeilijk, maar in deze tijden van massamigratie nog een “tikje zwaarder” dan het altijd al was.
Geld vrijmaken, hoe doe je dat?
Ik herinner me nog goed een verkiezingsdebat met die goeie ouwe Biesheuvel. Er stond een flip-over op het podium en mooie Barend mocht muntmagneetjes plakken achter onderwerpen.
Zoals Defensie.
Zoals Verkeer en Waterstaat.
Politieke untouchables.
Niet of nauwelijks bij zorg, onderwijs of sociale infrastructuur.
Zo was het altijd.
En zo is het nog steeds.
Nou ja, volgens kenners ligt de infrastructuur in Brittannië er beroerd bij – potholes on highways is het schrikbeeld – en wordt al jaren verwaarloosd.
Ik heb toch wel een paar pundits gelezen die vinden dat Burnham daar iets aan moet doen, de omvang van de defensie-uitgaven. Dan heb je echt een goudpotje in je handen waarmee je wat kunt betekenen voor de minderbedeelde … die ook een ontevreden kiezer is.
Ik denk dat die mensen gelijk hebben.
Ik begrijp dat dat, tot nog niet zo lang gelden een inzicht was dat ook door Burnham gedeeld werd.
Maar morgen is zijn grote dag. Dan mag hij naar de koning. Dan wordt hij premier.
En hij voelt nu al de hete adem van Trump en Rutte in zijn nek … en de geest van Tony Blair niet te vergeten … een adem waar ook Starmer gevoelig voor was, ook al maakte hij in zijn laatste dagen wel ruzie met een overvragende Secretary for Defence.
Zal Andy Burnham het onbespreekbare bespreekbaar durven maken?
Aanvallen Andy … en, hoewel dat geen zoden aan de dijk zet, ik zal je volgen!
Subscribe to:
Posts (Atom)