een woke houding tegenover de fascistische dreiging

De Volkskrant heeft een interview met een Amerikaanse novellist, tevens journalist. Hij wordt alom geprezen en wellicht dat je hem ook a reluctant influencer zou mogen noemen. De kop waaronder de interviewer verslag doet gaat als volgt: WOKE IS NET ZO GEVAARLIJK ALS MAGA, ZEGT SCHRIJVER GEORGE PACKER: ‘HET IS MORELE DWANG, OOK DAT BEDREIGT DE DEMOCRATIE

Dat is zo’n bothsidesism waardoor de Amerikaanse samenleving te gronde is gegaan door het niet optreden van “redelijke” journalisten tegen Donald Trump en de Trumpadoratie. Met name de New York Times wordt door niet weinigen gezien als een krant die mede de sfeer bepaald heeft waardoor een alternatieve stem op Trump wel een geinige afwisseling was, een harde maar goede les voor de arrogante Democraten. Met name haar columnisten, aangevoerd door de braaf intellectuele David Brooks. Maar ook haar redactionele artikelen over de Trump-campagne en wat zich aan de Trumpische horizon “werkelijk” afspeelde.

Misschien dat woke ook gevaarlijk is. De verleiding is groot om als rationeel denkend wezen dan ook nog te zeggen: misschien wel net zo gevaarlijk als MAGA – zonder eerst op zoek te gaan naar zulke beeldbepalende monsters als Bannon en Miller aan de linker zijde van het spectrum.
Deze kop in de Volkskrant is gevaarlijk, en – even los van hoe die het precies gezegd heeft – dat Packer zo’n zin nog uit zijn strot kan krijgen na een jaar Trump II is een gotspe. Vermoedelijk gaat het nog zover komen dat niet het Trump-electoraat, maar juist het woke karakter van de samenleving, geholpen door Democratische stupiditeiten de schuld is dat Trump kan uitpakken zoals hij nu aan het uitpakken is.

En Packer zou toch op z’n minst moeten zien wat anti-woke betekent en inhoudt in de Amerikaanse en de Anglicaanse politieke wereld. Er zijn meerdere voorbeelden voorhanden, zoals het oorlogszuchtige karakter, maar deze spant de kroon, naar mijn bescheiden mening: als je iets negatiefs zegt over de Israëlische behandeling van het “Palestijnse vraagstuk” en je laat een proteststem horen tegen de diepe Palestijnse ellende, kun je in USA zo in de kooien van San Salvador terecht komen, zonder vorm van proces, en in Engeland opgepakt worden en een niet zo geringe tijd vastgezet worden.

In een interview in een Amerikaanse podcast outlet – the good Fight, met als beeldmerk de P van Persuasion – zegt Packer het als volgt: It seems to me that the left in this country uses moral coercion more often, and the right uses the threat of violence, although that is certainly not limited to the right. In both cases, it is always under the guise of making our society better …
Hm …
En hij heeft toch wijsheid opgestoken over de voetangels en klemmen bij met het maken van dat soort onderscheid. In het Volkskrantinterview verhaalt hij van een zeer positieve leeservaring. En hij parafraseert een Orwelliaanse gedachte over de Spaanse burgeroorlog: "Toen ik aankwam bij de Republikeinen was er veel dat ik niet begreep en veel waar ik het niet mee eens was, maar ik zag meteen dat hun zaak het waard was ervoor te vechten."
Tja … het zekere weten dat je in Spanje aan de goeie kant stond als je het fascisme kwam bestrijden, tegenover dat andere Republikeinse geloof dat die antifa in je eigen land een gevaarlijk zootje is. En dat van een man die beweert aan de andere kant te staan, maar er wel voor waakt te zeggen dat hij aan de goede kant staat.

Het is het bothsidesism dat Amerika aan de rand van de afgrond heeft gebracht. Ik mag aannemen dat hij hier antifa op zijn netvlies heeft, hij verwijst naar de protesten over George Floyd. Natuurlijk, het begrip fascisme wordt te vaak te vroeg van stal gehaald. Maar één ding is zeker: het is beter fascisme te bestrijden, hoe gemankeerd dan ook, voordat het de kop opsteekt, dan achteraf te moeten constateren dat het niet alleen zijn kop opgestoken heeft maar dat het zich inmiddels genesteld heeft in de deep state.

Draining the swamp? De United States of America zijn er in ieder geval te laat mee.