ome Joop

Sheila Sitalsing doet in haar column van vandaag iets ontzettend aardigs: ze noemt Joop den Uyl in positieve zin. Dat zijn er niet veel meer, sinds hij, geheel ten onrechte, door Wiegel, met Sinterklaas is vergeleken, en door Wiegel en Van Agt – ja ja, diens ome Joop - de grote potverteerder werd genoemd.

Maar het grote sloopwerk is natuurlijk gedaan door Wilders die in 1998, nog Kamerlid voor de VVD, de beruchte woorden sprak: van links is nog nooit iets goeds gekomen – zelfs met alleen mavo/havo kun je zoiets niet met droge ogen beweren. Waarna Pim Fortuyn het nog eens dunnetjes overdeed. Voor mij zijn het deze twee mannen die alles wat naar rood en socialistisch zweemde met hun stinkdierspray voor het volk ongenietbaar hebben gemaakt - voor zowel het arbeidende deel als voor het hoger opgeleide welvarende volk .

Sitalsing roept in herinnering dat Den Uyl ooit nog eens gepleit heeft voor minder, zo rond de oliecrisis. En terwijl ze het ik hekelt dat er niet op achteruit wil gaan – volgens mij heeft ze het nieuwe boek van Peter Kanne LANG ZAL !K LEKKER LEVEN even opengeslagen – en de partijen – alle partijen! – die daarop inspelen, roept ze enigszins nostalgisch de wijze woorden van Uyl in herinnering: vooruitgang is ook niet alles.

Het deed me werkelijk deugd.
Bravo Sheila!

Maar ze formuleert toch wel een beetje onzorgvuldig als ze afsluit met De coalitie kan natuurlijk teruggrijpen op Den Uyls andere kant van een van zijn vele twee dingen (met de voeten op tafel) – Bepaalde uitzichten vallen daardoor weg, maar ons bestaan hoeft er niet ongelukkiger op te worden.
Beetje onzorgvuldig?
Onvoorstelbaar!

Mooi dat Sitalsing dat voor het voetlicht haalt. Maar het is natuurlijk je reinste onzin. Jetten zou het misschien nog durven denken. Bontenbal zal zich vooral de voor het CDA irritante doordrammer voor de geest halen.

Maar Dilan Yeşilgöz? Haar rabiate afkeer van alles dat naar rood en links én groen neigt – het wordt misschien nog wel eens spreekwoordelijk – die ook nog beloond werd door genoemde heren, nee.
Proef het eens, het motto van een kabinet waarin Yeşilgöz de verantwoordelijkheid heeft om ons te verdedigen tegen de bedreiging van de westerse welvaart: vooruitgang is ook niet alles.

Eer maakt men lakens wit met inkt,
Eer speelt men schaak met bezemstelen … dichtte Gerrit Komrij al.