het kan verkeren

Het moet een vreemde gewaarwording zijn voor de leden van de vroegere PvdA:

… trapte een groepje voormalig GroenLinksers de interne campagne af. Onder de noemer PRO-Groen pleiten onder meer het Nijmeegse partijlid Huub Bellemakers en voormalig wethouder in Amsterdam Marieke van Doorninck voor aansluiting bij de groene Europese partij.

Het is geen administratieve beslissing, maar een ‘koerskeuze’, benadrukt die laatste.

Argumenten van PRO-bloedgroep PvdA-ers dat de sociaal democratische waarden beter gediend zijn binnen de PES, Partij Europese Socialisten, worden door oud-Groenlinksers opzij geschoven.

Vroeger werd de PvdA geknakt door de VVD en door het CDA, vooral als ze mee mocht doen met regeren.
Nu moet haar de moed in de schoenen zakken door toedoen van de “Vrinden” van GroenLinks (om Lubbers te parafraseren).

De werkelijke progressieve kracht in Europa zijn de Groenen, en niet de Europese sociaaldemocraten die vaak systeemverandering blokkeren.

Nu hebben de in-hart-en-nieren-PvdA-ers niets meer om op terug te vallen bij volgende verkiezingen.

spagaat

Anderhalve week geleden signaleerde ik al dat je voor het etiket antisemiet niet veel hoeft te doen: Frans Timmermans werd ook al slachtoffer van de Joodse gedachtenpolitie.

Het is een gekend fenomeen, want onderzocht, dat zodra Israël weer eens een keer opruiming onder de Palestijnen gaat houden – het gras maaien noemen de Israëlische strategen dat wel - dat het aantal klachten over antisemitisme toeneemt. Niet om vast te stellen dat dat wel klopt – Israël doet iets onaardigs, ergo het antisemitische koor zwelt aan – nee, het door de vijand moe gebeukte Israël verdedigt zich tegen lafhartige aanvallen, en hup, daar komen de antisemieten weer uit hun holen gekropen.

Welnu, Abdul El-Sayed, USA politicus, Democraat, zocht verkiezing, als uitdager van een Republikeinse senator, waarbij één strijdpunt van hem was de veel te zware en dure én voortdurende ondersteuning van Israël op militair én politiek terrein. Hij heeft die voorverkiezing gewonnen, wat het boegeroep nog meer volume gaf – ook van zijn eigen, Democratische bentgenoten, zodat hij zich geroepen voelde om van de daken te schreeuwen I love Judaism and I love Jewish people. Verbreding van de functie van de gedachtenpolitie: zeggen dat je het niet netjes vindt wat Israël doet, maar er snel achteraan roepen: papa is niet boos hoor, hij houdt van jullie.

Ik begrijp de spagaat van die man, de vraag is of hij hem zelf helemaal begrijpt.
Mamdani, de nieuw gekozen burgemeester van New York heeft die spagaat ook nog eens gevoeld. Hij heeft een aantal rabbi’s uitgenodigd voor een “goed” gesprek, om de lucht te klaren zeg maar. De rabbi’s vonden het wel een doelmatig gesprek. De rabbi’s waren het er namelijk over eens dat het zo niet verder kon, en dat hebben ze hem ingewreven. Één van de rabbi's: “The way he vilifies Israel, and so constantly, is really causing harm.”

Twee journalisten van Jewish Currents - Jewish quarterly, American, maar progressive - Arielle Angel (editor in chief) en Daniel May, hebben daar recent over gesproken – zeg maar over het schuivende maar ook zich verbredende paneel van het antisemitisme - met een scholar op dat gebied, Elad Lapidot. Het is daar dat Mamdani zich een gewaarschuwd mens mag voelen, en Abdul El-Sayed een rode kaart krijgt. Dit is inmiddels de positie van Lapidot:

I find it commendable when pro-Palestine solidarity activists insist on saying, “This is not against Jews. We are in solidarity with Jews and against antisemitism.” Every time I hear it, I say to myself, “Wow. I find it remarkable that they continue to insist on this distinction. I don’t know if I would be so strong.” [ik zou het woord "commendable" daar niet voor gebruiken]

[en zijn gesprekspartners vullen aan)
More and more folks are saying “Fuck it. We’re not going to say that anymore. We’re done. Judaism is what Judaism does, and what Judaism does is Zionism, and what Zionism does is exterminate us.”

De rode kaart voor El-Sayed. Want dat is misschien wel het ergste van deze man, dat hij niet weet wat hij zegt als hij het Judaïsme omhelst. Hij bedoelt het goed, vast, maar het komt zo beroerd uit zijn strot.

wishful development

Mogen economen een artikel publiceren zonder een economisch argument? Frank Kalshoven, gepromoveerd econoom en als zodanig opiniërend voor de Volkskrant, doet het. Kalshoven schrijft over de zo langzamerhand prangende vraag of erfbelasting een eerlijke belasting is, en sluit zich aan bij de meerderheid die zegt: doen … en niet zo zuinig ook.
Ik ben daar een tegenstander van, maar daar gaat het hier niet om.

Ik kan mij niet herinneren ooit een stuk daarover gelezen te hebben waarin een economisch argument voor of tegen te berde werd gebracht.
Sociologische argumenten: bij de vleet.
Politicologische argumenten: meer dan genoeg.

Ik heb zelfs gezien dat de bijbel erbij gehaald werd. Die is mij met de paplepel ingegoten, maar ik kan het niet terugvinden – ik denk van niet. Spreuken 13 zegt er dit over: De goede zal zijn kindskinderen doen erven … en dat klinkt niet zo progressief als de meeste mensen, en ook Kalshoven graag wil – mind you, nadat de zoon belast is ook het kleinkind nog belasten - en dat terwijl er een van God gegeven bevel wordt nageleefd.
Er wordt wel gesproken over schatten vergaren. Ook over de liefde tot de naaste én over woekeren. Maar de melaatsen en kreupelen, alsmede andere behoeftigen laten meedelen in een overgeleverd vermogen … mij niet bekend.

Kalshoven en Krugman zouden zich bij hun leest moeten houden en doen waar ze goed in zijn: de geldstroom beschrijven en nagaan of daar (negatieve) economische consequenties aan kleven en welke effecten dat dan voor de economie heeft.
Krugman komt niet verder dan een maatschappelijk verschijnsel making levies fair and economically sound.
Kalshoven beroept zich op de meerderheid van de bevolking en roept: Doen!

En Vadertje Moraal ligt op de loer.
Hmmm … ik zie liever een logisch argument.

bergafwaarts
’t is verschrikkelijk
maar ... is ’t ook onrechtvaardig?

de verontwaardigers

In een column in Trouw worden de oortjes van Frans Timmermans weer eens gewassen . Columnist van dienst is in dit geval Ronit van Tijn Palache.
Het gaat hier om Israëli’s / Joden en het betreft diens uitspraak ‘Hun grootouders en overgrootouders is in de nazitijd iets verschrikkelijks overkomen: de Holocaust, waarbij ze werden vernietigd, en nu doen zij precies hetzelfde met een ander volk.’ Gedaan in een interview met Ilja Leonard Pfeijffer.
Dus Timmermans is een antisemiet. Van Tijn Palache schrijft het niet onomwonden, maar ook niet heel erg omfloerst.

De columnisten krijgen in Trouw, zoals in alle kranten, de vrijheid om te zeggen wat ze willen, dus Trouw heeft dit zonder mankeren gepubliceerd.
Er wordt wat gemord in de lezersreacties, maar niet om wat daar echt gebeurt in deze column. En dat is dit: dit schrijft deze columniste niet om het nooit sleetse argument van het holocaust-denken te revitaliseren - dat heeft het argument echt niet nodig, ook deze wijn behoeft geen krans - nee, dat wat in deze column gebeurt is de holocaust gebruiken om Frans Timmermans c.q. het links-rode denken in een kwaad daglicht te stellen.

Dit is de boel op z’n kop zetten. Het is niet Timmermans die hier de holocaust misbruikt, dit is het misbruiken van de holocaust door een columnist die daar goede sier mee meent te kunnen maken.

Goede sier?
Wat mij betreft niet.
Wel wat het gilde influencers betreft. Er zijn nogal wat van deze mensen die zich druk gemaakt hebben over wat Timmermans nu weer misdaan had. Van Tijn Palache is zeker niet de enige die Timmermans gehekeld heeft om deze uitspraak. En dat gaat nog even door.
Ook collega politici hebben hun mond geroerd en/of hun pen scherp geslepen. Één heeft zelfs interventie van het Openbaar Ministerie gezocht!

Opnieuw, alom verontwaardiging. Ik heb geen comment mogen lezen, geen pundit talking head influencer die signaleert dat de taboeïsering van het benoemen van de misdaden van Israël tegenover de Palestijnen nog steeds en altijd weer zijn vruchten afwerpt.

Het omstreden Franse wetsvoorstel tegen antisemitisme (de Yadan-wet)
is in april 2026 tijdelijk ingetrokken
na felle kritiek, heftige debatten en grote petities.
De wet beoogde nieuwe vormen van Jodenhaat strafbaar te stellen,
maar stuitte op grote weerstand
vanwege vrees voor inperking van de vrijheid van meningsuiting.









Thomas Hogeling, opperopinieëerder bij NRC – hij mag andermans meningsvorming kwalificeren - schreef onder het (tussen-)kopje TIMMERMANS KAN HET GEWOON NIET LATEN dat Timmermans zich permitteerde om tegenover Pfeijffer veel te rommelig te filosoferen – zijn waardeoordeel! - en zegt dan: Natuurlijk worden zijn woorden vervolgens ook nog eens verdraaid.
Nee, Hogeling, het is niet “natuurlijk” dat de woorden van Timmermans verdraaid worden, rommelig gepresenteerd of niet. Dat is in dergelijke discussies zelfs kwaadaardig te noemen.

Stevo Akkerman, freelancer maar ook aan Trouw verbonden, schrijft naar aanleiding van de perikelen rond de Loods-24 herdenking: … en ik weet uit ervaring dat wie in zulke kwesties tegen Israël kiest, vroeg of laat beschuldigd wordt van antisemitisme. Van Tijn Palace antwoordt dan dat … niet iedere kritiek op een Holocaustvergelijking onrechtmatig is.
Ik weet niet of er onrechtmatige holocaustvergelijkingen bestaan, maar Timmermans een antisemiet noemen omdat U, mevrouw Van Tijn, zijn referte aan de holocaust onrechtmatig vindt - Uw mening! - dat is onrechtmatig … en smakeloos bovendien.