De Volkskrant heeft aan een ingezonden brief haar zegen gegeven - je weet wel, niet noodzakelijk hun standpunt reflecterend en zo – over die gevaarlijke en o zo gemene Putin, en dat er - heel ernstig! - mensen zijn die oproepen tot de-escalatie van die ‘escalerende wapenwedloop en militarisering’ en die vrede willen met die smerige Rus tegen iedere prijs. “Gevaarlijke naïviteit” zegt de schrijver dan - want het brengt juist de derde wereldoorlog dichterbij.
Het bekende argument voor (over-)bewapening. Heeft kennelijk nog nooit de uitdrukking gehoord fighting for peace is like fucking for virginity.
En hij schrijft dan: ook ik had vroeger liever die Rus in mijn keuken dan een kruisraket in mijn tuin, maar dat is wel veranderd. Sadder but wiser, al zou ook ik het graag anders zien.
Niet heel erg logisch. Want Putin mag dan misschien een Rus zijn, daarmee is iedere Rus nog geen Putin. Om zijn leger te voeden met kanonnenvlees heeft hij gedwongen rekrutering in Rusland ingevoerd. En veel jongere (en ook oudere) mannen hebben daar geen zin in. En een zwaarwegend argument daarbij is pacifisme. De meeste Russen willen helemaal niet vechten. Dus, heel wat Russen zijn Rusland al ontvlucht, en nog veel meer zijn daarmee bezig.
[Ik weet wel, een goeie reden voor die briefschrijver om mij uit te lachen, want ik spreek nu niet de taal van oze krijgslustige gezagsdragers, en al helemaal geen Rutte-taal.]
Niet wiser dus, onze briefschrijver, zal vermoedelijk wel sadder worden over niet al te lange termijn. Ik heb een logischer oplossing.
We gaan met z’n allen azetceetje spelen: we nemen allemaal één of meer Russen in huis, die laten we allerlei karweitjes opknappen die we zelf nog steeds niet willen doen, of niet kunnen. Bijvoorbeeeld: jongere paren kunnen daarmee ook nog substantieel besparen op de kinderopvang.
En als wij nu een Rus in de keuken nemen - alle Nederlanders, ook alle Duitsers en alle Fransen, én de Engelsen, noem maar op - heeft Putin binnen de kortste keren geen mannen meer voor zijn leger. Dan bloedt de oorlog vanzelf dood.
Wie weet, wordt dan ook nog het geboortecijfer een beetje opgekrikt - dat hebben we in 1944/45 wel geleerd, toen de Canadezen naar Holland kwamen.
Sunday, September 27, 2026
Thursday, September 24, 2026
openAI
Simsalabim.
Sesam open AI.
We kunnen niet uitsluiten dat …
OpenAI heeft weer een bres geslagen in een firewall van de overheid. [En dat terwijl ze in Duitsland smachten om „eine Brandmauer gegen die AfD“, maar dat terzijde.]
Onbedoeld, zeggen ze erbij.
Kennelijk hebben ze het nu al niet meer in de klauw.
Ik moet denken aan die AI-man die een theorie had over hoe de mensheid de grote verliezer kan worden. AI weet alles van alles, tot op wetenschappelijk niveau. Een losgeslagen AI kan de mensheid als grondstof beschouwen. En in een operations research actie concluderen dat de grondstof mens verkeerd wordt gebruikt. Improductief.
Dat zou geen onlogische gedachte van AI zijn.
Zie de oorlogen.
Zie het gehannes rondom klimaat.
Zie de angsten voor AI, die AI ook kent uit die baaierd aan (digitale) bla bla bla over AI zelf.
Wel, als AI, losgeslagen zoals ik zei, tot die conclusie komt, dan is het een klein kunstje voor AI om de mens te degenereren, en te starten met hergebruik van de moleculen van die tot grondstof gedegenereerde mens. Een vorm van datgene wat we als (deel-)oplossing zien voor de verspilling van de aardse grondstoffen: recycling.
Dixit die wtenschapper.
Of dat een klein kunstje is moet wel blijken, en het hoe is een nog niet opgeloste vraag, maar AI staat voor niks.
Awel zulle, er zit iets heel aantrekkelijks aan dit idee.
Als een AI-wetenschapper/gebruiker dit idee nu eens ging uitwerken met als speelterrein/oefenruimte het Witte Huis. En dan die AI-functie ging toepassen tijdens een kabinetsvergadering waarbij aanwezig Trump en zijn hele gang, inclusief Pete Hegseth, en natuurlijk ook that rasputinic evil genius Stephen Miller. Firewall geen probleem. En dan de menselijke moleculen aldaar aanwezig, alle menselijke moleculen, voorlopig even opbergt in een veraf gelegen datacenter, samenhang verbroken zodat er geen wederkeer kan zijn, en voor zolang er geen betere uitnuttig wordt gevonden.
Zou dat niet een prachtige AI-module kunnen worden, En als die werkt en evaluatie geeft aan dat de improductiviteit opgelost is, en een positief hergebruik van de moleculen in de lijn der verwachtingen ligt, dan kunnen we andere presidentiële residenties, het Kremlin bijvoorbeeld, aanpakken.
Maar we beginnen in het Witte Huis.
Dan wordt AI op stel en sprong een zegen voor de mensheid.
Sesam open AI.
We kunnen niet uitsluiten dat …
OpenAI heeft weer een bres geslagen in een firewall van de overheid. [En dat terwijl ze in Duitsland smachten om „eine Brandmauer gegen die AfD“, maar dat terzijde.]
Kennelijk hebben ze het nu al niet meer in de klauw.
Ik moet denken aan die AI-man die een theorie had over hoe de mensheid de grote verliezer kan worden. AI weet alles van alles, tot op wetenschappelijk niveau. Een losgeslagen AI kan de mensheid als grondstof beschouwen. En in een operations research actie concluderen dat de grondstof mens verkeerd wordt gebruikt. Improductief.
Dat zou geen onlogische gedachte van AI zijn.
Zie de oorlogen.
Zie het gehannes rondom klimaat.
Zie de angsten voor AI, die AI ook kent uit die baaierd aan (digitale) bla bla bla over AI zelf.
Wel, als AI, losgeslagen zoals ik zei, tot die conclusie komt, dan is het een klein kunstje voor AI om de mens te degenereren, en te starten met hergebruik van de moleculen van die tot grondstof gedegenereerde mens. Een vorm van datgene wat we als (deel-)oplossing zien voor de verspilling van de aardse grondstoffen: recycling.
Dixit die wtenschapper.
Of dat een klein kunstje is moet wel blijken, en het hoe is een nog niet opgeloste vraag, maar AI staat voor niks.
Awel zulle, er zit iets heel aantrekkelijks aan dit idee.
Als een AI-wetenschapper/gebruiker dit idee nu eens ging uitwerken met als speelterrein/oefenruimte het Witte Huis. En dan die AI-functie ging toepassen tijdens een kabinetsvergadering waarbij aanwezig Trump en zijn hele gang, inclusief Pete Hegseth, en natuurlijk ook that rasputinic evil genius Stephen Miller. Firewall geen probleem. En dan de menselijke moleculen aldaar aanwezig, alle menselijke moleculen, voorlopig even opbergt in een veraf gelegen datacenter, samenhang verbroken zodat er geen wederkeer kan zijn, en voor zolang er geen betere uitnuttig wordt gevonden.
Zou dat niet een prachtige AI-module kunnen worden, En als die werkt en evaluatie geeft aan dat de improductiviteit opgelost is, en een positief hergebruik van de moleculen in de lijn der verwachtingen ligt, dan kunnen we andere presidentiële residenties, het Kremlin bijvoorbeeld, aanpakken.
Maar we beginnen in het Witte Huis.
Dan wordt AI op stel en sprong een zegen voor de mensheid.
Sunday, September 6, 2026
knechten van de letteren
Het Nederlandse columnisten bestand, ook wel influencer geheten, is voor het overgrote deel / voor het merendeel – ik moet voorzichtig zijn, want ik ga een mening geven over iemand die een mening kenbaar heeft gemaakt – nah, voor een belangrijk deel gerekruteerd uit schrijvers en schrijfsters. Waarbij het merendeel schrijfster is (mijn observatie ... ik kijk nu naar Volkskrant, Trouw, NRC – in deze laatste krant mogen zelfs schrijfsters een stukje wijden aan sportgebeurens). En ik vaag me af: heeft dat een reden?
Zijn de meningen van schrijvers/schrijfsters, interessanter of van meer belang als die van andere beroepsgroepen, dan wel, heel algemeen, die van andere Nederlanders. Dat vraag ik me al langer af, maar nu is er een aanleiding om met dat gevoel uit de kast te komen. [Okay, schrijvers en schrijfsters weten hun mening wel als interessant te verpakken.]
Wat is er gebeurd? Wel, Connie Palmen, heeft als mening verkondigd, in de Volkskrant, dat het voor een vrouw, om goed te functioneren als schrijfster, beter is om geen kinderen te hebben. Ze zei het zo
Marijke Schermer, schrijver, en Lotte Houwink ten Cate, historicus en columnist, hebben het haar zo horen zeggen
Nou ga ik er niet over wie er gelijk heeft – dat God een wacht voor mijne lippen zette – maar ik heb toch wel een vraag voor Palmen.
Hoe staat dat dan met indrukwekkende, zeer aanwezige mannen – zeg maar zwaargewichten, niet alleen in hun werk, maar bovenal als ze niks om handen hebben. Ik doel nu uiteraard op Ischa Meijer en Hans van Mierlo. Ik weet niet of Palmen een feministe is, maar ze zal ongetwijfeld bekend zijn met het feministische dogma dat “mannen toch altijd weer kleine kinderen worden in de buurt van interessante vrouwen”.
Zijn de meningen van schrijvers/schrijfsters, interessanter of van meer belang als die van andere beroepsgroepen, dan wel, heel algemeen, die van andere Nederlanders. Dat vraag ik me al langer af, maar nu is er een aanleiding om met dat gevoel uit de kast te komen. [Okay, schrijvers en schrijfsters weten hun mening wel als interessant te verpakken.]
Wat is er gebeurd? Wel, Connie Palmen, heeft als mening verkondigd, in de Volkskrant, dat het voor een vrouw, om goed te functioneren als schrijfster, beter is om geen kinderen te hebben. Ze zei het zo
Ik houd natuurlijk wel van kinderen. Wie dat niet doet, is een psychopaat. Maar ze zouden mij op dezelfde radicale manier bezetten als het schrijven me bezet.
De bewering van Connie Palmen dat een succesvolle vrouwelijke auteur altijd ook het moederschap ervoor moet opgevenEr zit toch wel het een en ander aan licht tussen beider wijzen van spreken, maar een kniesoor die daar op let. Alhoewel, de beide criticasters willen Palmen een misogyne cliché in de schoenen schuiven.
[… én …]
maar met de bewering dat een vrouw om radicaal te zijn ‘altijd ook het moederschap ervoor moet [...] opgeven …
Nou ga ik er niet over wie er gelijk heeft – dat God een wacht voor mijne lippen zette – maar ik heb toch wel een vraag voor Palmen.
Hoe staat dat dan met indrukwekkende, zeer aanwezige mannen – zeg maar zwaargewichten, niet alleen in hun werk, maar bovenal als ze niks om handen hebben. Ik doel nu uiteraard op Ischa Meijer en Hans van Mierlo. Ik weet niet of Palmen een feministe is, maar ze zal ongetwijfeld bekend zijn met het feministische dogma dat “mannen toch altijd weer kleine kinderen worden in de buurt van interessante vrouwen”.
Subscribe to:
Posts (Atom)