Sunday, December 29, 2024

science

Science sees a lot of problems when learning/studying things and transforming it to knowledge or insight … uh … according to a philosopher.

I put the text here on a tile, and that’s exactly what this scientist did on social media.
We call that in Holland “tegeltjes wijsheid” – in English you could say: tilies wisdom.
[The name of this philosopher isn’t important, I guess this is mainstream epistemology.]

Science has taught us these things.

Thus there are a lot of problems with what we think is our knowledge of, our insight in matters.
Well, I like to believe that when talking about climatology – or chatting with the climatologist community.

I think there is a problem with the wisdom expressed on this tile.
Science taught us … a lot of things.
But science taught us also that science is a social institution often powerfully shaped by human biases and broader cultural, political, and economic forces.
Well, speaking of climatology …

And what to think of “especially social science”: the last statement, the empirical lens on science itself, is a textbook example of social science.

We have an expression for this kind of wisdom, isn’t it? A contradictio in adjecto!
Or, to put it mildly: is the value of the statement on science not conditioned by the statements on the other sciences, coming from the same source?








Tuesday, December 24, 2024

man/vrouw-problematiek

Vorige week werd aan Ahmed al-Sharaa, de leider van de HTS die momenteel in Syrië de macht in handen lijkt te hebben, de vraag voorgelegd of vrouwen wel naar de universiteit konden gaan. Zijn antwoord was zodanig dat het duizenden vrouwen de straat opgejaagd heeft om voor hun rechten op te komen.

Überhaupt een rare vraag. Waarom vragen ze zo’n man niet of jongens wel het recht moeten hebben om naar de universiteit te gaan. Hij heeft de jongens immers hard nodig, als mannen maar ook nog kindsoldaat zijnde, om de macht te behouden.

Wat zou eigenlijk het criterium zijn om te zeggen: de ene kunne wel, de andere kunne niet?
Wel, in het westen kunnen we daar iets over zeggen. Vlak na de Tweede Wereldoorlog was het aantal vrouwen dat studeerde minimaal en nu, zo’n 70 jaar later, is dat gelijk getrokken. En al veel meer dan een paar jaar, dus de vraag is gewettigd: zijn we er daarmee op vooruit gegaan?

Ogenschijnlijk niet, zou ik antwoorden. Het schouwspel van het maatschappelijk sociaal wereldgebeuren ziet er nog net zo belabberd uit als voorheen. Dus, hoe moet je die jongens en meisjes met wetenschappelijke ambities dan bekijken?

Ik denk dat er een betere vraag is, een beter criterium – op basis van mijn langdurige, nu en dan intensieve strijd tegen de klimaatpaniek en tegen hen die behoefte voelen om de planeet te redden. Ook bij die wetenschappelijke populatie, de klimaat-jongens en -meisjes is de m/v-bezetting wel zo’n beetje gelijk. En dat leidt niet tot goede wetenschap. Dat klimaatgebeuren leidt tot angst - gelijkelijk onder de mannen als onder de vrouwen - en angst is niet alleen een slechte raadgever maar ook, en bovenal, een slechte basis om universitair onderwijs te gaan volgen en wetenschap te bedrijven.
Er is zelfs een club Scientist Rebellion, naar eigen zeggen uniting against climate failure.

Dus, ik zou tegen Sharaa willen zeggen: maak nou niet dezelfde fout die ze in het westen gemaakt hebben - de vrouwen net zoveel als de mannen – of dezelfde fout als de moslimoverheden - alleen jongens.
Stel aan een jonger iemand die wil gaan studeren een simpele vraag: ben je bang voor climate change.

Komt het antwoord “ja” dan weet je: die kan ik beter niet naar de universiteit sturen, dus die moet maar in het leger.
Komt het antwoord “nee” dan weet je: die is geschikt voor een wetenschappelijke carrière

PS
plaatjes van mannen met lange messen en van mannen met hoge voorhoofden gaan er genoeg rond in de ether, dit is geschreven n.a.v. vrouwen die voor hun rechten opgekomen zijn








Friday, December 20, 2024

27.000 agenten

De NAVO-top, het nieuwe clubje van Rutte, komt naar Den Haag. En daartoe worden zevenentwintig maal duizend – ja, jullie lezen het goed, 27.000 – politieagenten ingezet.
Het gaat hier namelijk om:
- 45 staatshoofden
- 6000 delegatieleden
- 2000 journalisten – die kun je kennelijk ook niet meer veilig rond laten lopen
Ach, iedereen begrijpt, dat kun je niet meer afdoen met een handjevol rondlopende dienders en een paar veldwachters op de fiets.

Nou, ik begrijp die 27.000 ook wel, hoor. In het kader van het actuele tijdsgewricht dan. Het is allemaal begonnen, of sindsdien duidelijk zichtbaar, met de snelkookpannen bij de marathon in Boston (USA). Toen liep het halve Amerikaanse leger met tanks en al in een buitenwijk van deze stad.

Kijk nu eens naar dit plaatje: NB Die 40 staan niet allemaal op foto, de burgemeester van New York wilde ook een kiekje voor thuis … of voor z’n advocaat, om aan de rechtbank te kunnen laten zien dat echt alles wat deze brave en oppassende burgervader aan energie heeft en aan energie geeft voor de zaak is.

Goed, een beetje zichzelf respecterend staatshoofd zal toch wel 10 potentiële bedreigende aanslagplegers hebben – en zie dan wat er voor nodig is om één terrorist*) in bedwang te houden. Zo’n man heeft ook nog eens minstens drie topambtenaren om zich heen, waar ook terroristen als bijen op de honing op afkomen.
Verder zullen er in ons land toch wel zo’n honderdduizend mensen rond lopen met moordneigingen, denk aan de toeslagenaffaire of aan de verzakte Groningse huizen. Ik bedoel, ’t is toch mode geworden om een bom bij een voordeur te plaatsen, zal ook wel het tijdsgewricht zijn.

Dus die 27.000 agenten … niet één teveel!
En nu maar hopen dat Extinction Rebellion, de rebel soldiers van het klimaat, onze planetsavers - ook iets van het huidige tijdsgewricht, al worden ze in Duitsland inmiddels als terrorist beschouwd - niet op de A12 gaat zitten tijdens de NAVO top.





*) Dat "terrorist" verzin ik niet hoor. Dat is van de New Yorkse aanklager, die wil de man een zo zwaar mogelijke straf opleggen. Er moet toch verschil zijn tussen iemand die een paar kinderen op een school dood schiet en iemand die een topmanager omlegt. Dat is het handige van het ontbreken van een definitie van terrorisme, zoals Glenn Greenwald al lang geleden opmerkte: het is een etiket dat door de autoriteiten naar believen aangekleefd kan worden.





Thursday, December 19, 2024

een oorverdovende stilte

Dat Amerika geen echte democratie is wordt op dit moment het duidelijkst gedemonstreerd door de Democraten.
Vooral de Democratische kiezers hebben het moede hoofd in de schoot gelegd.

In een artikel in Trouw wordt beschreven hoe deze mensen zich lamgeslagen voelen. Ze zijn apathisch geworden en bezig met rouwverwerking. En, waar de Amerikaanse media zich nogal focusten op het disengagement van zwarte vrouwen, concludeert de New York Times: … disengagement [of the liberals] appears to be a more widespread phenomenon, one not confined to Black women. De schrijver van deze op-ed raadt de lezers zelfs aan, als kop nog wel: Temporarily Disconnected From Politics? Feel No Guilt About It.
Je zou kunnen zeggen dat de Democraten een veertigjarige tocht door de woestijn voorzien.

Nu is een kenmerkend aspect van (democratische) verkiezingen dat er een winnaar is (of meerdere) en dat er een verliezer is (of verliezers). Dat is iets om te respecteren, zeker als verliezer. Dat is wat Trump ook kwalijk werd genomen in 2020 door diezelfde Democratische kiezers: dat hij zijn verlies niet kon accepteren.
Wel, dat is precies wat de Democraten nu tot uitdrukking brengen: ze hebben niet verloren, nee, het presidentschap is hen door boze, niet te stuiten machten ontnomen.

En de daarop volgende apathie van de Democratic leadership, de Pelosi’s, de Obama’s de Clintons, maar ook de congresscritters, zoals Schumer en Jeffries, of Raskin (die van de January 6th Committee) is overduidelijk. Ze reageren ook niet eens meer op kwestieuze handelingen als het door de knieën gaan van Disney/ABC voor een klacht van Trump vanwege defamation, of de aankondiging dat het House (Republikeinse meerderheid) op groot wild gaat jagen: Liz Cheney – dat vanwege haar prominente rol in het January 6th Committee.
Democraten kijken vaak naar McCarthy of naar Nixon, ook wel naar Gingrich
als het om de “verloedering” van de Grand Old Party gaat

Eens even in de spiegel kijken Nancy, is dat misschien een idee?





Sunday, December 8, 2024

je zou waarachtig gaan denken dat de Tweede Kamer, via de VVD, het Pavlov-hondje is van Wilders

Jimmy Dijk, fractieleider SP, laat weten dat hij spijt heeft van zijn steun voor de motie Bente Becker (VVD) om migranten te gaan monitoren.
Heeft ie niet nagedacht?
Heeft ie niet nagedacht over de Wilderiaanse stigmatisering van allochtonen?
Nooit van voetbalsupporters gehoord?
Nooit van kerken gehoord en van partijen over de rol van de vrouw of van de homoseksueel in de samenleving?
Hij heeft, zegt hij, “namelijk” een verkeerde afweging gemaakt.

Zou Jimmy geen kiezers onder die vermaledijde migranten hebben? Niet dat ze allemaal maledetti zijn, want je hebt natuurlijk ook nog …
… en ik moet denken aan Jan, de grote roerganger van de SP.
Wilders vond (we schrijven 2007) dat de migranten hun dubbele nationaliteit moesten inleveren (neeeh, niet Maxima, dat is geen migrant) en Jan sprong er bovenop: de PvdA had nog een paar bewindslieden - Nebahat Albayrak en Ahmed Aboutaleb, namen die onafwendbaar als een rooie lap op een stier werken op het moment dat die stier weer even los breekt – en die konden een goed voorbeeld geven aan al dat onaangepaste en onaanpasbare migrantennazaad met dubbele nationaliteit en twee paspoorten.
Is nog een behoorlijke rel geworden, dat heeft Jan niet weg kunnen masseren. De PvdA woedend, zijn eigen prominente leden boos, Anja Meulenbelt bijvoorbeeld.

En Frans Timmermans dan?
Die vindt ineens migratiebeperking geen taboe meer, óók van asielmigratie niet.
Heeft ie dat nooit gevonden, maar kon hij het sociaal niet verkopen?
Heeft ie er nooit over nagedacht? (Kan hoor, komt bij politici meer voor. Bontenbal en Bikker – christelijke naastenkenners die het toch zijn – hadden het ook niet zo vervelend bedoeld. De CU gaat de volgende keer het te verwachten ongenoegen “extra goed meewegen” aldus CU fractielid Don Ceder.)
Heeft onze Frans dat wel gevonden maar ziet hij nu plotseling bezwaren.
En mogen we misschien van Timmermans ook nog horen waarom het gisteren nog niet nodig was, die beperking, maar vandaag des te meer?








Friday, December 6, 2024

opruiende gasten en neukpassanten

Na wat inleidende opmerkingen in het eerste hoofdstuk opent een nieuwe alinea met: Daar, in Eindhoven, kwam in de zomer van 1935 de negen pond wegende pestkop ter wereld. Uit de inleiding weet ik inmiddels van de talrijke scharrels en geliefden die hij had, waarvan de achterflap bericht dat dat allemaal belicht zal worden. Namen die gepaard gaan met kruisjes betekent: de liefde is bedreven.

Hugo Brandt Corstius dus, beschreven, en soms toegelicht door Elsbeth Etty.

Moet je zo’n biografie wel lezen? Wil ik zo’n biografie wel lezen?
Al die vlammen?
En ik hou niet van pestkoppen!
Maar ik was een groot fan, van Piet Grijs, Maaike Helder, Stoker en van wat onder nog meer namen geschreven werd. Alleen, ik houd niet van veelschrijvers, van altijd aanwezigen die over alles hun “licht” willen llaten schijnen. Dus ik las niet alles en heb ook nooit een bundel met die stukjes gekocht. Maar ik las wel zijn essays onder eigen naam in NRC.
Prachtig allemaal, zonder uitzondering … en dus heb ik die biografie gelezen.

Eerst enkele opvallende, voor mij onverklaarbare absenties.

Freek de Jonge wordt niet genoemd. Je zou zeggen, HBC (ik volg hiermee een veel gebezigde afkorting in de biografie) had best wel een tekst kunnen schrijven voor Freek, en Freek zou dat toch wel mooi hebben kunnen vinden. Ik hoop daar nog eens over bijgelicht te worden.

Onze Hugo heeft veel feestelijke bijeenkomsten opgeluisterd met een voordracht. Zo is hij ook gevraagd om het rooie feestje van de 65ste verjaardag van Joop den Uyl, nog wel onder de naam Stoker!, nog feestelijker te maken. Hij is bedankt voor het genoegen dat hij de aanwezigen gebracht had.
Nu heb ik de biografie van Den Uyl, van Anet Bleich ook gelezen. Daarin wordt Stoker/HBC niet vermeld. Waarom niet, vraag ik me ook hier af.

Wat heel plezierig leest in deze biografie is dat Etty (heel) vaak iets meedeelt in de vorm van toen zei Hugo … toen deed Hugo … alsof ze er bij was en alsof ze jou dat persoonlijk zit te vertellen.

De biografie verscheen tijdens een zeer gevaarlijk moment in onze Vaderlandse geschiedenis: het oproer van Jan Roos. Ik weet niet wat precies het oproer was – iets op Ameland met Sunneklaas – maar Jan Roos werd opgepakt wegens het uitspreken van opruiende teksten.
En je vraagt je af: waarom hebben ze Piet Grijs nooit opgepakt?
Wat die man over Bieheuvel gezegd heeft. Nadat hij Biesheuvel met een daverend GODVERDOMME (kapitalen HBC) begroet en daarna fors beledigd heeft roept hij letterlijk op deze man “met tomaten, ijsco’s, blubber en rode verf uit het Catshuis te verjagen. Laat het Binnenhof naar traangas ruiken, laat Bieheuvel steeds gebukt gaan achter lijfwachten, totdat hij opdondert.”
Justitie “overwoog” Piet Grijs te vervolgen … en dat was dat.
Jan Roos werd opgepakt omdat hij de Amelanders opriep journalisten die op het eiland af waren gekomen vanwege Sunneklaas een poepie te laten ruiken.
Het zal de Partij van de Vrijheid wel zijn die het verschil maakt. Want, zoals Etty terecht observeert
Inmiddels is het onvoorstelbaar dat een columnist die oproept een premier 'met tomaten, ijsco's, blubber en rode verf' uit het Catshuis te verjagen en die een minister van Financiën met nazi-beul Adolf Eichmann vergelijkt, geëerd wordt met een prestigieuze literaire onderscheiding. Maar in 1985 liep intellectueel en progressief Nederland te hoop tegen een kabinet dat het vertikte om de als kwetsend ervaren boutades van Grijs, Stoker, Eter, etc. te bekronen.

En, nu we het er toch over hebben, bij het kabinet Schoofs mag je niet denken aan racisme. Typisch dat, op het moment dat dit sneeuwballengevecht zich voordeed, niemand een rake uitspraak van HBC in de herinnering riep, gedaan in het kader van “Schrijvers solidair met asielzoekers”.
Het ergste is natuurlijk het racisme tegenover 'niet'-Nederlanders, die heel goed Nederlanders kunnen zijn, maar die of door hun uiterlijk ('zwart') […] als afwijkend beschouwd worden. Het tweede erge is het verkondigen van de opinie [...] dat er in Nederland geen racisme bestaat en dat wie zich daarover opwindt een aansteller is, of eraan verdienen wil. Daaruit volgt het derde erge: het vergoelijken van racistische uitlatingen […] en het bewonderen van wie het 'durft' racistische opmerkingen te maken. Wie tegen het eerste ten strijde trekt, moet dat ook tegen het tweede en derde doen.
Kijk aan, ik heb intensief gelezen en goed opgelet. Heb ik dus genoten?
Ja en nee.
Ja, van de oorspronkelijke teksten van HBC, onder welke naam dan ook.
Nee, omdat er geen diepgang was, of, mijn gevoel, een diepgang die schijn was. De oorlog zou een groot stempel op hem hebben gedrukt. Wel, daar worden een paar bladzijden aan gewijd en daarna hebben we het er niet meer over. Maar als er nou iemand uniek was, onder die massa Nederlanders die even oud, op dezelfde manier uit de oorlog is gekomen, de saaie vijftiger jaren, de zoveel belovende zestiger jaren en het anti-autoritaire denken heeft beleefd, dan is het toch wel Hugo Brandt Corstius.

Normaal als ik een biografie lees, komt langzaam maar zeker, als de laatste hoofdstukken er aan komen, een zekere zwaarte over mij: het besef dat een sterfelijk mens teruggehaald gaat worden door zijn maker. Daar had ik nu geen last van.
Het kwam pas bij de allerlaatste pagina’s, bij een stukje uit een column die die zelf geschreven had, waarin hij een ziek brein beschrijft. Het is ver van voor dat hij zijn “doodvonnis” kende: alzheimer. Maar het beschrijft, profetisch haast, zijn latere toestand.
Die tekst is bij de uitvaartplechtigheid gelezen, door Henk Hofland, en in het boek geciteerd. Dat kwam aan, en hard ook.
De hersenpan zit vol vergeelde schelvissoep, beschimmelde konijnekeutelpastei, leesbrilscherven, gekookte stoeptegel, aftreksel van tenenkaas met een vleugje bedorven dioxine, en als-ie leegloopt merkt de bezitter er niets van. De menselijke geest is een spook uit de grollenwinkel, een lekkende vuilniszak, een verbrand en daarna nog eens onder de kraan gehouden leerboek. Hoe zeg ik het op zijn allerdomst?: een vogelverschrikker die op de vlucht slaat voor een dode mus, een stoelendans voor geamputeerden aan allebei de benen, en een parasiet op het menselijk lichaam, dat daar niet over durft te klagen omdat de menselijke geest zo'n grote bek heeft.

Sunday, December 1, 2024

social media

De strijd tegen de sociale media is uiteraard bij voorbaat verloren.

Uiteraard.
Ingebakken.

Zojuist is er een jonge vrouw gestorven.
Ze deed mee aan het tv-programma over mijn lijk (BNNVARA) voor jongeren / jonge menen over jongeren / jonge mensen die ongeneeslijk ziek zijn.

Hoe weet ik dat van die jonge vrouw, 26 jaar oud?
De NOS meende dat dat belangrijk genoeg is om als lijntje op haar “belangrijkste” nieuws te zetten, op Teletekst. Als je teletekst uitklapt is één van de vooraanstaande artikelen aan de dood van deze jonge vrouw gewijd.

Uiteraard is dat belangrijk. Ze had maar liefst een half miljoen volgers op Instagram. Het programma zelf wordt, uiteraard, intensief begeleid op de sociale media.
Belangrijker kan haast niet.

In Australië hebben ze verboden dat jongeren (onder de 16) zich nog met sociale media vermaken, the youth social media ban.
In Nederland hoor je soortgelijke suggesties als oplossing voor … tja: voor wat eigenlijk? Voor dat de jeugd teveel bezig is met de dingen die in de realiteit van alle dag schering en inslag zijn én, laten we wel wezen … schering en inslag zijn gemaakt door mensen die daartegen wetten willen uitvaardigen.

En de NOS geeft als signaal af, aan diezelfde jongeren, de 16 gepasseerd of niet: de sociale media kun je niet missen, geen dag.


aanvulling: Niet alleen de NOS. Vandaag, we schrijven 30 december 2024, einde jaar, is het laatste gesprek met deze jonge vrouw, een uitzending van Qmusic - DPG-media luister en kijk online naar Qmusic, lees het laatste nieuws over je favoriete artiesten en mis niets van de leukste video's van Q - tot radiomoment van het jaar gekozen.