Een datum om niet te vergeten. Niet dat er in het verleden iets noemenswaardigs is gebeurd, tenminste niet dat ik weet … nou ja, Wiki weet bijvoorbeeld te melden op die dag, in 1964: the Palestine Liberation Organization (PLO) is founded, with Yasser Arafat elected as its first leader … oh, en 1830: – U.S. President Andrew Jackson signs the Indian Removal Act which denies Native Americans their land rights and forcibly relocates them … dat soort feitjes, niks om bij stil te staan.
Maar de socioloog /weteschapper Jolande Withuis herinnert zich op die datum, in een column in de Volkskrant: HAMAS = vrouwenhaat. Maar wie dat weten wíl, wist het al. [Geen kop in de Volkskrant, maar ik zet het even bold vanwege het daverende karakter van deze slotsom. Een donderslag bij heldere hemel.]
In het voorbijgaan wordt ook nog even meegedaan aan het bashen van Franceska Albanese door UN Watch.
Dat levert nogal forse kritieken op van de Volkskrantlezers, begrijpelijk. Ik miste er eentje met “… had U hiermee niet kunnen wachten tot 23 oktober, mevrouw, de datum van de Palestijnse zondeval en het begin van de verdrijving van de Palestijnen uit de Hof van Gaza …” Zo’n reactie zou niet misstaan hebben.
Welnu, ik kan alleen maar bekennen: ik ben blij met die column, ik kan er niet boos om worden. Het is voor mij een signaal. Er is kennelijk iets gaande in Christelijk Nederland. Ik weet niet wat, maar er moet iets gaande zijn … iets dat Withuis herkend heeft als het omkeren van de liefde en haat verhoudingen in de publieke opinie over de Israëliërs/Palestijnen. Nogmaals, wat weet ik niet, ik ben geen socioloog, maar er moet iets zijn dat onmiddellijk de kop ingedrukt moest worden en dat Withuis naar haar pen heeft doen grijpen.
Niet dat ik zo’n hoge pet opheb van Withuis’ sociale intelligentie – daar hebben we het al eerder over gehad – maar ze moet ergens nattigheid gevoeld hebben. En wat nattigheid is voor Withuis dat kan een straaltje van hoop voor de Palestijnen, en daarmee een straaltje van hoop voor mij betekenen.
Dus ik vertrouw er op dat ze met haar sociologische antenne iets heeft opgevangen dat er op wijst dat de Joodse worteltjes losgezongen zijn van wat een Christelijk levenshouding daadwerkelijk moet betekenen tegenover flagrante onderdrukking. Ze moet ergens tekenen hebben gezien, influencing stuff, van iets dat “onze onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël” (PKN) opgeefbaar kan maken. Groeiende afkeer van het Israëlische sociopathische gedrag in het Midden-Oosten in het algemeen en tegenover de Palestijnen in het bizonder.
En dat is pure winst.
No comments:
Post a Comment